Article 6a
in forceSurrender by the Netherlands · Conditions for surrender
Surrender of a Dutch national for the purpose of the enforcement of a custodial sentence imposed upon him by an irrevocable judgment may be refused if the court is of the opinion that the enforcement of that sentence can be taken over. In the event of a refusal of surrender, the court shall, simultaneously with the refusal, order the enforcement of the imposed custodial sentence.
When assessing a petition for surrender as referred to in the first paragraph, the court shall assess:
whether there are grounds as referred to in Article 2:13, paragraph 1, points (c) up to and including (i), and Article 2:14, paragraph 1, of the Act on the Mutual Recognition and Enforcement of Custodial and Conditional Sanctions on which the assumption of the enforcement of the custodial sentence may be refused;
or whether the transfer of the enforcement of the custodial sentence will contribute to the social reintegration of the Dutch national;
whether the custodial sentence to be enforced has been imposed for an act that is also a criminal offence under Netherlands law, and if so, which criminal offence this constitutes;
whether the third or fourth paragraph gives cause for an adjustment of the imposed custodial sentence, and if so, which adjustment.
If the imposed custodial sentence exceeds the maximum penalty applicable to the relevant offence under Netherlands law, the duration of the imposed custodial sentence shall be reduced to that maximum penalty.
If the nature of the custodial sentence imposed is incompatible with Netherlands law, the custodial sentence shall be adapted to a penalty or measure provided for under Netherlands law which corresponds as closely as possible to the custodial sentence imposed in the issuing Member State.
The adjustment pursuant to the third or fourth paragraph shall in no case entail an aggravation of the imposed custodial sentence.
Our Minister may, upon request, advise the court or the public prosecutor regarding the transfer of the execution of a sentence.
The public prosecutor shall notify Our Minister without delay of the order for the enforcement of the imposed custodial sentence.
Our Minister shall ensure that the imposed custodial sentence is executed in accordance with the rules of Dutch law and with the corresponding application of Article 2:15, paragraph 2, with the understanding that detention shall be understood to mean deprivation of liberty pursuant to this Act and Article 2:18 of the Custodial and Conditional Sanctions (Mutual Recognition and Enforcement) Act, while observing the order of the court as referred to in the first paragraph.
The first through eighth paragraphs shall apply mutatis mutandis to a foreign national who, during the hearing by the court, demonstrates that he has resided lawfully in the Netherlands for an uninterrupted period of at least five years as referred to in Article 8, opening words and parts (a) through (e) and (l), of the Aliens Act 2000, provided that there is an expectation that he will not lose his right of residence in the Netherlands as a result of the imposed penalty or measure. Any supporting documents must be submitted to the court in a timely manner prior to the hearing.
Overlevering van een Nederlander ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een bij onherroepelijk vonnis aan hem opgelegde vrijheidsstraf kan worden geweigerd, indien de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen. In geval van een weigering van de overlevering, beveelt de rechtbank, gelijktijdig met de weigering, de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf.
Bij de beoordeling van een verzoek tot overlevering als bedoeld in het eerste lid beoordeelt de rechtbank:
of er gronden als bedoeld in artikel 2:13, eerste lid, onderdelen c tot en met i, en artikel 2:14, eerste lid, van de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties zijn waarop de overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geweigerd kan worden;
of de overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf zal bijdragen aan de maatschappelijke re-integratie van de Nederlander;
of de ten uitvoer te leggen vrijheidsstraf is opgelegd voor een feit dat ook naar Nederlands recht strafbaar is, en zo ja, welk strafbaar feit dit oplevert;
of het derde of vierde lid aanleiding geeft tot een aanpassing van de opgelegde vrijheidsstraf, en zo ja, welke aanpassing.
Indien de opgelegde vrijheidsstraf een langere duur heeft dan het voor het desbetreffende feit naar Nederlands recht toepasselijke strafmaximum, wordt de duur van de opgelegde vrijheidsstraf tot dat strafmaximum verlaagd.
Indien de aard van de opgelegde vrijheidsstraf onverenigbaar is met het Nederlands recht, wordt de vrijheidsstraf gewijzigd in een straf of maatregel waarin het Nederlands recht voorziet en die zoveel mogelijk overeenstemt met de in de uitvaardigende lidstaat opgelegde vrijheidsstraf.
De aanpassing op grond van het derde of vierde lid houdt in geen geval een verzwaring van de opgelegde vrijheidsstraf in.
Onze Minister kan de rechtbank of de officier van justitie desgevraagd adviseren over de overname van de straf.
De officier van justitie stelt Onze Minister onverwijld in kennis van het bevel tot tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf.
Onze Minister draagt er zorg voor dat de opgelegde vrijheidsstraf overeenkomstig de regels van het Nederlands recht en met overeenkomstige toepassing van artikel 2:15, tweede lid, met dien verstande dat onder detentie wordt verstaan vrijheidsbeneming op grond van deze wet en van artikel 2:18 van de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties, met inachtneming van het bevel van de rechtbank als bedoeld in het eerste lid, ten uitvoer wordt gelegd.
Het eerste tot en met het achtste lid is eveneens van toepassing op een vreemdeling die tijdens het verhoor door de rechtbank aantoont dat hij ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland heeft verbleven als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet 2000, voor zover ten aanzien van hem de verwachting bestaat dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Eventuele bewijsstukken dienen tijdig voorafgaand aan het verhoor door de rechtbank te worden overlegd.