Article 3.54a
in forceHeffingsgrondslag bij werk en woning · Belastbare winst uit onderneming
If the taxpayer continues or partially continues the enterprise of a company in which he holds shares or profit-sharing certificates, in the context of the dissolution of that company with application of Article 14c of the Corporate Income Tax Act 1969 (Wet op de vennootschapsbelasting 1969), a reserve (positive or negative return reserve) shall be formed on the balance sheet of the enterprise at the time of the continuation.
The reversion reserve (terugkeerreserve) is set at half of the alienation gain that remains excluded from taxation pursuant to Article 4.24a or Article 4.42a, after having first reduced the alienation gain by the amount referred to in the third paragraph. If this reduction leads to a positive amount, a positive reversion reserve (terugkeerreserve) arises, which is charged to the capital of the continued enterprise. When this reduction leads to a negative amount, a negative reversion reserve (terugkeerreserve) arises in the amount of half of the negative sum; a negative reversion reserve (terugkeerreserve) is deducted from the profit upon the cessation of the enterprise. For the application of the first sentence, the alienation gain referred to in that sentence is taken into account without regard to the application of Article 4.24a.
The amount by which the alienation gain is reduced shall be set at (100-L/100) of the profit that, pursuant to Article 14c, paragraph 1, in conjunction with paragraph 2, of the Corporate Income Tax Act 1969, is left out of consideration for the levy of corporate income tax, insofar as this profit is attributable to the taxpayer's share in the partnership. In this regard, L represents the percentage of the lowest rate, as referred to in Article 22 of the Corporate Income Tax Act 1969, applicable at the time of the continuation referred to in the first paragraph. For the application of the first sentence, the part of the profit to which a reduction for the prevention of international double taxation would apply in the event that Article 14c of the Corporate Income Tax Act 1969 had not been applied, shall be left out of consideration.
A positive reversal reserve shall be included in the profit no later than at the time of the cessation of the enterprise. Upon the cessation of a part of the continued enterprise, a proportional part of the positive reversal reserve shall be included in the profit.
The amount of the reversal reserve (terugkeerreserve) shall be determined by the inspector by way of a decision subject to objection. The decision referred to in the first sentence may also relate to conditions as referred to in Article 4.42a, paragraph 2.
If any fact provides grounds for the presumption that the amount of the return reserve has been determined at an incorrect figure, the inspector may revise the decision by way of a decision subject to objection.
A fact that was known to the inspector, or could reasonably have been known to him, cannot constitute grounds for revision, except in cases where the taxpayer acted in bad faith with regard to this fact. Article 16, paragraph 2, preamble and part c, of the General State Taxes Act (Algemene wet inzake rijksbelastingen) shall apply mutatis mutandis.
The authority to request a revision shall lapse upon the expiry of five years after the date on which the court order was established.
Indien de belastingplichtige de onderneming van een vennootschap waarvan hij aandelen of winstbewijzen houdt, in het kader van de ontbinding van die vennootschap met toepassing van artikel 14c van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, voortzet of mede voortzet, wordt op het tijdstip van de voortzetting op de balans van de onderneming een reserve gevormd (positieve of negatieve terugkeerreserve).
De terugkeerreserve wordt gesteld op de helft van het vervreemdingsvoordeel dat op grond van artikel 4.24a of artikel 4.42a voor de heffing buiten aanmerking blijft, na het vervreemdingsvoordeel eerst te hebben verminderd met het bedrag bedoeld in het derde lid. Indien deze vermindering leidt tot een positief bedrag, ontstaat er een positieve terugkeerreserve welke ten laste van het vermogen van de voortgezette onderneming komt. Wanneer deze vermindering leidt tot een negatief bedrag, ontstaat er een negatieve terugkeerreserve ter grootte van de helft van het negatieve bedrag; een negatieve terugkeerreserve komt in mindering op de winst bij staking van de onderneming. Voor de toepassing van de eerste volzin wordt het in die volzin bedoelde vervreemdingsvoordeel in aanmerking genomen zonder rekening te houden met de toepassing van artikel 4.24a.
Het bedrag waarmee het vervreemdingsvoordeel wordt verminderd wordt gesteld op (100-L/100) deel van de winst die volgens artikel 14c, eerste lid in verbinding met het tweede lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 voor de heffing van de vennootschapsbelasting buiten aanmerking blijft, voorzover deze winst is toe te rekenen aan het aandeel van de belastingplichtige in de vennootschap. Daarbij staat L voor het percentage van het laagste tarief, bedoeld in artikel 22 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, geldend op het tijdstip van de voortzetting, bedoeld in het eerste lid. Voor de toepassing van de eerste zin blijft buiten aanmerking het deel van de winst waarop een vermindering ter voorkoming van internationale dubbele belasting van toepassing zou zijn ingeval artikel 14c van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 niet zou zijn toegepast.
Een positieve terugkeerreserve wordt uiterlijk bij staking van de onderneming in de winst opgenomen. Bij staking van een gedeelte van de voortgezette onderneming wordt een evenredig gedeelte van de positieve terugkeerreserve in de winst opgenomen.
De omvang van de terugkeerreserve wordt door de inspecteur vastgesteld bij voor bezwaar vatbare beschikking. De in de eerste volzin bedoelde beschikking kan mede betrekking hebben op voorwaarden als bedoeld in artikel 4.42a, tweede lid.
Indien enig feit grond oplevert voor het vermoeden dat de omvang van de terugkeerreserve op een onjuist bedrag is vastgesteld, kan de inspecteur de beschikking herzien bij voor bezwaar vatbare beschikking.
Een feit dat de inspecteur bekend was of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn, kan geen grond voor herziening opleveren, behoudens in de gevallen waarin de belastingplichtige terzake van dit feit te kwader trouw is. Artikel 16, tweede lid, aanhef en onderdeel c, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is van overeenkomstige toepassing.
De bevoegdheid tot herziening vervalt door verloop van vijf jaren na de datum van vaststelling van de beschikking.