ნიდერლანდების კანონი ევროკავშირში მივლინებული დასაქმებულების შრომითი პირობების შესახებ

სხვა ქვეყანაში მუშაობა გულისხმობს იურიდიულ ასპექტთა მთელ რიგს, რომლებიც გასათვალისწინებელია. ნიდერლანდებში 2016 წლის 1 ივნისიდან მოქმედებს „Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie“ (WagwEU) – კანონი ევროკავშირში მივლინებული მუშაკების შრომის პირობების შესახებ. ეს კანონი არეგულირებს იმ კომპანიების უფლებებსა და მოვალეობებს, რომლებიც თანამშრომლებს დროებით აგზავნიან ნიდერლანდებში სამუშაოდ და შეესაბამება 2014/67/EU დირექტივას.

ვისზე ვრცელდება ეს კანონი?

კანონი ვრცელდება:

• მივლინებულ მუშაკებზე – თანამშრომლებზე, რომლებიც დროებით ასრულებენ სამუშაოს ნიდერლანდებში, მაგრამ ოფიციალურად დასაქმებულნი არიან ევროკავშირის სხვა ქვეყანაში.
• მომსახურების გამწევები – კომპანიები, რომლებიც თავიანთ თანამშრომლებს ნიდერლანდებში აგზავნიან.
• მომსახურების მიმღებები – ნიდერლანდებში არსებული კომპანიები ან ფიზიკური პირები, ვისთვისაც მუშაობენ მივლინებული თანამშრომლები.

მნიშვნელოვანია: კანონი არ ვრცელდება სავაჭრო ფლოტში მომუშავე მეზღვაურებზე.

შეტყობინება და ადმინისტრაციული კონტროლი

მივლინებული დასაქმებულებით სამუშაოს განხორციელება მოითხოვს მარეგულირებელი მოთხოვნების დაცვას. მნიშვნელოვანი ასპექტები:

• ნიდერლანდებში მოქმედებს შეტყობინების სისტემა, რომლის მიხედვითაც კომპანიები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ მივლინებული თანამშრომლების შესახებ.
• სოციალური დაცვისა და დასაქმების სამინისტრო პასუხისმგებელია მუშაკთა და მომსახურების მიმწოდებლების მონაცემების კონტროლსა და ადმინისტრირებაზე.
• ხელისუფლებას შეუძლია მონაცემების გაცვლა ევროკავშირის სხვა ქვეყნებთან შრომის კანონმდებლობის დაცვით.

თავი I. რა მონაცემებია საჭირო?

კომპანიები ვალდებულნი არიან წარადგინონ:

• მუშაკთა და დამსაქმებელთა საიდენტიფიკაციო მონაცემები.
• სამუშაოს ხასიათის აღწერა.
• სამუშაოს დაწყებისა და დასრულების თარიღები.
• ინფორმაცია შრომის მინიმალური პირობების დაცვის შესახებ.

ამ მოთხოვნების შეუსრულებლობამ შეიძლება გამოიწვიოს ჯარიმები და შეზღუდვები დამსაქმებლებისთვის.

თავი II. მივლინებულ მუშაკთა შრომის პირობები

მუხლი 2

1. შემდეგი მუხლები ვრცელდება იმ მივლინებულ თანამშრომლებზე, რომელთა შრომითი ხელშეკრულებაც რეგულირდება ნიდერლანდების კანონმდებლობისგან განსხვავებული სამართლით:

• ანაზღაურებასთან დაკავშირებით: სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) მე-7 წიგნის 616a-616f-ე მუხლები და 626-ე მუხლი;
• შვებულებასთან დაკავშირებით: სამოქალაქო კოდექსის მე-7 წიგნის 634-642, 645, 646, 648 და 649-ე მუხლები;
• დამსაქმებლის ვალდებულებებთან დაკავშირებით: სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) მე-7 წიგნის 655-ე და 658-ე მუხლები;
• შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტასთან დაკავშირებით: სამოქალაქო კოდექსის მე-7 წიგნის 670-ე მუხლის მეორე პუნქტი და 681-ე მუხლის პირველი პუნქტის „c“ ქვეპუნქტი.

2. თუ მივლინების პერიოდი თორმეტ თვეზე მეტხანს გრძელდება, მეცამეტე თვიდან მივლინებულ დასაქმებულზე ვრცელდება შრომის ყველა კანონიერი პირობა და გარემოება, გარდა შრომითი ხელშეკრულების დადებისა და შეწყვეტის პროცედურებისა, ფორმალობებისა და პირობებისა, მათ შორის კონკურენციის აკრძალვის პირობებისა და პენსიასთან დაკავშირებული პირობებისა, როგორც ეს გათვალისწინებულია „საპენსიო კანონის“ (Pensioenwet) 1-ლი მუხლით ან „სავალდებულო პროფესიული საპენსიო სქემების შესახებ კანონის“ (Wet verplichte beroepspensioenregeling) 1-ლი მუხლის პირველი პუნქტით.
3. მეორე პუნქტში მითითებული თორმეტთვიანი ვადა შეიძლება გაგრძელდეს თვრამეტ თვემდე, თუ მიმავლინებელი პირი მივლინების პერიოდის ბოლო სამი თვის განმავლობაში (რომელიც არ აღემატება თორმეტ თვეს) მინისტრს წარუდგენს დასაბუთებულ შეტყობინებას, რომ სამუშაოს მოსალოდნელი ხანგრძლივობა გადააჭარბებს თვრამეტ თვეს. თუ შემდგომი გაგრძელების შემთხვევაში მივლინების პერიოდი თვრამეტ თვეზე მეტხანს გრძელდება, მეცხრამეტე თვიდან გამოიყენება მეორე პუნქტში მითითებული შრომითი პირობები და გარემოებები.
4. თუ მივლინებული მუშაკი ჩანაცვლდება სხვა მივლინებული მუშაკით, რომელიც ასრულებს იმავე სამუშაოს იმავე ადგილას, მივლინების ხანგრძლივობა განისაზღვრება თითოეული მივლინებული მუშაკის მივლინების პერიოდების ჯამური ხანგრძლივობით.

მუხლი 3

1. მუშაკს, რომელიც დროებით ასრულებს სამუშაოს ნიდერლანდების ფარგლებს გარეთ, ევროკავშირის რომელიმე წევრ სახელმწიფოში, მიუხედავად იმისა, თუ რომელი სამართალი არეგულირებს შრომით ხელშეკრულებას, აქვს უფლება ისარგებლოს იმ უპირატესობებით, რასაც შესაბამისი ქვეყნის კანონმდებლობა ითვალისწინებს მივლინების შესახებ დირექტივის (Detacheringsrichtlijn) შესაბამისად.
2. თუ მუშაკი ექვემდებარება მივლინების შესახებ დირექტივას, დამსაქმებელი ვალდებულია აცნობოს მუშაკს: ა. ანაზღაურების შესახებ, რომელზეც მუშაკს აქვს უფლება

მასპინძელი ქვეყნის მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად; ბ. საჭიროების შემთხვევაში, მივლინებასთან დაკავშირებით ყველა დანამატი და მგზავრობის, საცხოვრებლისა და კვების ხარჯებთან დაკავშირებული კომპენსაციის ყველა ღონისძიება; და გ. მითითება ეროვნულ ოფიციალურ ვებგვერდ(ებ)ზე, რომლებიც მასპინძელმა ქვეყანამ შეიმუშავა აღსრულების დირექტივის (Handhavingsrichtlijn) მე-5 მუხლის, მე-2 ნაწილის შესაბამისად.

3. მე-2 პუნქტის მე-2 წინადადება შესაბამისად გამოიყენება ნიდერლანდების სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) მე-7 წიგნის 655-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის მე-3 წინადადების მიმართ.
4. მე-2 პუნქტი არ ვრცელდება მეზღვაურზე, რომელიც მუშაობს საზღვაო ინდუსტრიაში შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე, ნიდერლანდების სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) მე-7 წიგნის 739-ე მუხლის შესაბამისად.
5. დამსაქმებელს ეკრძალება დასაქმებულის მიმართ დისკრიმინაციული მოპყრობა იმის გამო, რომ დასაქმებულმა სასამართლო ან ადმინისტრაციული წესით გამოიყენა ამ მუხლით მინიჭებული უფლებები, გაუწია ვინმეს დახმარება ან წარადგინა საჩივარი ამ საკითხთან დაკავშირებით.

მუხლი 3a

1. დასაქმებული, რომელიც მივლინებულია ტრანსნაციონალური მომსახურების გაწევის ფარგლებში, ტრანსნაციონალური მომსახურების გაწევის განმარტების მე-3 პუნქტის შესაბამისად, როგორც ეს განსაზღვრულია პირველი მუხლის პირველ პუნქტში, და რომელიც მომსახურების მიმღების მიერ იგზავნება დროებითი სამუშაოს შესასრულებლად სხვა წევრ სახელმწიფოში, გარდა იმ ქვეყნისა, სადაც დასაქმებული ჩვეულებრივ მუშაობს, მიუხედავად იმისა, საუბარია მომსახურების გამწევზე თუ მომსახურების მიმღებზე, მიიჩნევა აღნიშნული მომსახურების გამწევის მიერ მივლინებულად ამ წევრ სახელმწიფოში.
2. მომსახურების მიმღები მომსახურების გამწევს დროულად და პირველ ნაწილში მითითებულ გადაგზავნამდე აცნობებს.
3. პირველი და მეორე პუნქტები შესაბამისი წესით გამოიყენება მუშაკების მიმართ, რომლებიც ხელმისაწვდომზე დგება შუამავლების მიერ მუშაკების განაწილების შესახებ კანონის (Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs) 1-ლი მუხლის შესაბამისად, იმ პირობით, რომ „მომსახურების მიმღებად“ მიიჩნევა ამავე კანონის 7a მუხლში მითითებული დამქირავებელი, ხოლო „მომსახურების გამწევად“ — მუშაკების ხელმისაწვდომზე დამყენებელი (მიმწოდებელი).

მუხლი 3b

დამსაქმებელს ეკრძალება დასაქმებულის მიმართ დისკრიმინაციული მოპყრობა იმის გამო, რომ დასაქმებულმა აღძრა სასამართლო ან ადმინისტრაციული სარჩელი ამ კანონით ან კოლექტიური შრომითი ხელშეკრულებების დებულებების საყოველთაოდ სავალდებულოდ გამოცხადების შესახებ კანონის (Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten) 2a მუხლით მინიჭებული უფლებების რეალიზაციის მიზნით.

თავი III. ინფორმაცია, ადმინისტრაციული თანამშრომლობა და შეტყობინება

მუხლი 4

1. verbindingsbureau, რომელიც მითითებულია მივლინების დირექტივის (Detacheringsrichtlijn) მე-4 მუხლში, წევრ სახელმწიფოებს შორის ადმინისტრაციული თანამშრომლობისთვის, რომელიც მითითებულია IMI-რეგლამენტის მე-5 მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტში, მივლინების დირექტივის მე-3 მუხლში მითითებულ შრომის პირობებისა და შრომის გარემოს დაცვის მოთხოვნების შესრულების კონტროლის კონტექსტში, ექვემდებარება ჩვენი მინისტრის პასუხისმგებლობას. ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული კომპეტენტური თანამდებობის პირები პასუხისმგებელნი არიან ამ ადმინისტრაციული თანამშრომლობის ფარგლებში მივლინებული დასაქმებულებისა და მომსახურების გამწევების შესახებ მონაცემთა დამუშავებაზე.
2. ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული კომპეტენტური თანამდებობის პირები ამუშავებენ იმ მონაცემებს, რომლებიც მათ მოიპოვეს უცხოელთა დასაქმების შესახებ კანონის (Wet arbeid vreemdelingen), შუამავლების მიერ სამუშაო ძალის განაწილების შესახებ კანონის (Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs), მინიმალური ხელფასისა და მინიმალური შვებულების ანაზღაურების შესახებ კანონის (Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag), შრომის პირობების შესახებ კანონის (Arbeidsomstandighedenwet), სამუშაო დროის შესახებ კანონის (Arbeidstijdenwet), კოლექტიური შრომითი ხელშეკრულებების დებულებების საყოველთაოდ სავალდებულოდ და არასავალდებულოდ გამოცხადების შესახებ კანონის, ასევე ამ კანონის ფარგლებში პირველი პუნქტით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული თანამშრომლობისა და IV თავით გათვალისწინებული ორმხრივი დახმარების აღსრულებისას, და საკუთარი ინიციატივით აწვდიან მონაცემებს სხვა წევრი სახელმწიფოების კომპეტენტურ ორგანოებს.
3. მონაცემები, რომლებსაც ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული კომპეტენტური თანამდებობის პირები იღებენ სხვა წევრი სახელმწიფოების კომპეტენტური ორგანოებიდან პირველ პუნქტში მითითებულ ადმინისტრაციულ თანამშრომლობასთან დაკავშირებით, ჩვენი მინისტრის მიერ შემდგომში შეიძლება დამუშავდეს მომსახურების მიმწოდებლების მიერ მეორე პუნქტში აღნიშნული კანონების დაცვის კონტროლის მიზნით.
4. ინსტიტუტები და საზედამხედველო ორგანოები მოთხოვნის საფუძველზე ან საკუთარი ინიციატივით აწვდიან ჩვენს მინისტრს ყველა მონაცემს და ინფორმაციას, რომელიც აუცილებელია ამ კანონის შესრულებასთან დაკავშირებით მისი უფლებამოსილებების განსახორციელებლად.
5. მინისტრი გადასცემს იმ დაწესებულებებსა და საზედამხედველო ორგანოებს, რომლებიც საჭიროა მათ უფლებამოსილებათა განხორციელებისთვის ტრანსნაციონალური მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებით, იმ მონაცემებს, რომლებსაც იგი ამუშავებს მე-2 და მე-3 პუნქტების შესაბამისად.
6. პირველ პუნქტში მითითებული თანამშრომლობისა და მე-4 თავში მითითებული აღსრულებისას ურთიერთდახმარების მიზნით, ჩვენი მინისტრი პასუხობს სხვა წევრი სახელმწიფოების კომპეტენტური ორგანოების დასაბუთებულ მოთხოვნებს ინფორმაციის მიწოდებისა და კონტროლის, შემოწმებებისა და გამოკვლევების (გამოძიებების) განხორციელებასთან დაკავშირებით, ტრანსნაციონალური მომსახურების გაწევის თაობაზე.
7. მმართველობის ზოგადი განკარგულებით დგინდება წესები იმ მონაცემებთან დაკავშირებით, რომლებიც მუშავდება ამ მუხლის საფუძველზე, ამ მონაცემების დამუშავების წესსა და ამ მუხლში მითითებული მონაცემების მიწოდების ვადებთან დაკავშირებით.

მუხლი 5

1. ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული კომპეტენტური თანამდებობის პირები პასუხისმგებელნი არიან ამ კანონით ან მის საფუძველზე დადგენილი დებულებების დაცვის ზედამხედველობაზე.
2. პირველ პუნქტში მითითებული გადაწყვეტილება საჯაროვდება Staatscourant-ში გამოქვეყნების გზით.

მუხლი 6

1. მომსახურების გამწევი მოთხოვნის საფუძველზე აწვდის ჩვენს მინისტრს და მე-5 მუხლში მითითებულ კომპეტენტურ თანამდებობის პირებს ყველა მონაცემს და ინფორმაციას, რომელიც აუცილებელია ამ კანონის შესასრულებლად.
2. პირველი პუნქტი ვრცელდება თვითდასაქმებულ პირებზე, რომლებსაც ეკისრებათ მე-8 მუხლის მე-6 პუნქტში მითითებული ვალდებულება.
3. თუ ეს აუცილებელია აღსრულებისას, ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული უფლებამოსილი თანამდებობის პირები, ზოგადი მმართველობითი დადგენილებით დადგენილი ალგორითმის შესაბამისად, აფასებენ:

• კომპანიის მიერ არსებითი საქმიანობის ფაქტობრივ განხორციელებას, როგორც ეს გათვალისწინებულია მივლინების შესახებ დირექტივის (Detacheringsrichtlijn) პირველი მუხლის პირველ პუნქტში, ტრანსნაციონალური საქმიანობის ფარგლებში მუშაკთა განკარგულებაში გადაცემისას;
• იმ ფაქტს, რომ მივლინებული მუშაკი დროებით ასრულებს სამუშაოს ნიდერლანდებში.

მუხლი 7

მომსახურების მიმწოდებელი ტრანსნაციონალური საქმიანობის ვადით ნიშნავს საკონტაქტო პირს, რომელიც მოქმედებს როგორც მომსახურების მიმწოდებლის საკონტაქტო წერტილი და ხელმისაწვდომია იმ წევრ სახელმწიფოში, სადაც სამუშაო სრულდება, რათა განხორციელდეს ტრანსნაციონალურ საქმიანობასთან დაკავშირებით ინფორმაციის გაგზავნა და მიღება ჩვენი მინისტრისთვის ნიდერლანდებში მივლინებასთან დაკავშირებით.

მუხლი 8

1. დეტაჩირების განმახორციელებელი პირი, რომელიც თანამშრომელს ნიდერლანდებში აგზავნის, ვალდებულია სამუშაოს დაწყებამდე წერილობით ან ელექტრონული ფორმით აცნობოს ჩვენს მინისტრს, სადაც მიუთითებს:

• მისი იდენტობა;
• მომსახურების მიმღებისა და მივლინებული თანამშრომლის ვინაობას;
• მე-7 მუხლში აღნიშნული საკონტაქტო პირი;
• ხელფასის გადახდაზე პასუხისმგებელი ფიზიკური ან იურიდიული პირის ვინაობას;
• სამუშაოს ხასიათსა და სავარაუდო ხანგრძლივობას;
• სამუშაო ადგილის მისამართს; და
• შესაბამის სოციალურ უზრუნველყოფის შენატანს.

2. თუ მომსახურების მიმწოდებელი მიავლენს მუშაკს ნიდერლანდებში, იგი სამუშაოს დაწყებამდე მომსახურების მიმღებს აწვდის მეორე პუნქტში აღნიშნული შეტყობინების ასლს, რომელიც შეიცავს სულ მცირე ინფორმაციას მისი ვინაობის, მივლინებული მუშაკის ვინაობის, სამუშაო ადგილის მისამართისა და სამუშაოს ხასიათისა და ხანგრძლივობის შესახებ.
3. მომსახურების მიმღები ამოწმებს, შეიცავს თუ არა მეორე პუნქტში აღნიშნული შეტყობინების ასლი მეორე პუნქტში მითითებულ მონაცემებს და სამუშაოს დაწყებიდან არაუგვიანეს ხუთი სამუშაო დღისა წერილობით ან ელექტრონული ფორმით აცნობებს ჩვენს მინისტრს ნებისმიერ შეცდომას ან მიღებული ასლის არარსებობას.
4. მონაცემები, რომლებსაც ჩვენი მინისტრი ამ მუხლის საფუძველზე ამუშავებს, მიეწოდება შესაბამის ორგანოებსა და ზედამხედველობის სტრუქტურებს იმ ფარგლებში, რაც აუცილებელია ტრანსნაციონალურ საქმიანობასთან დაკავშირებით მათი უფლებამოსილებების განსახორციელებლად.
5. სამინისტროს რეგულაციით შეიძლება დადგინდეს წესები შეტყობინების ფორმასთან, ენასთან, შეტყობინების წესთან, დოკუმენტების წარდგენასთან და პირველ პუნქტში აღნიშნული შეტყობინების ვადებთან დაკავშირებით, ასევე ამ მუხლის საფუძველზე ორგანოებისა და ზედამხედველობის სტრუქტურებისთვის მონაცემების მიწოდებასთან დაკავშირებით.
6. პირველ პუნქტში აღნიშნული ვალდებულება, რომელიც ეხება სამუშაოს ხასიათისა და სავარაუდო ხანგრძლივობის შესახებ შეტყობინებას, ხელფასის გადახდაზე პასუხისმგებელი პირის ვინაობასა და იმ პირის ვინაობას, რომელიც ასრულებს სამუშაოს, ასევე მეორე პუნქტში აღნიშნული ვალდებულება ვრცელდება იმ თვითდასაქმებულ პირებზე, რომლებიც მუშაობენ იმ დარგებში ან პროფესიებში, რომლებიც განსაზღვრულია ზოგადი ადმინისტრაციული დადგენილებით.
7. ზოგადი მმართველობითი დადგენილებით განისაზღვრება მივლინებული მუშაკებისა და მომსახურების მიმწოდებლების ის კატეგორიები, რომლებზეც ეს მუხლი არ ვრცელდება, ან რომელთათვისაც აღნიშნულ დადგენილებაში დადგენილია შეტყობინების დამატებითი წესები.
8. ამ მუხლთან დაკავშირებული საქმიანობა შეიძლება განახორციელოს ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნულმა დამოუკიდებელმა ადმინისტრაციულმა ორგანომ. ჩვენს მინისტრს შეუძლია დანიშნოს დამმუშავებელი ამ მუხლის საფუძველზე მონაცემთა დამუშავებისთვის.

მუხლი 9

1. მივლინების პერიოდში მომსახურების გამწევრი ვალდებულია, მე-8 მუხლის პირველი ნაწილის, „f“ ქვეპუნქტში მითითებულ სამუშაო ადგილზე წერილობით ან ელექტრონული ფორმით იქონიოს:

• მივლინებულ დასაქმებულთან დადებული შრომითი ხელშეკრულება;
• ხელფასის უწყისი, რომელიც მითითებულია სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) 626-ე მუხლში;
• ნიდერლანდების სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) 655-ე მუხლით გათვალისწინებული მითითება;
• დოკუმენტები, რომლებიც ადასტურებს მივლინებული მუშაკის მიერ ნამუშევარი საათების რაოდენობას;
• დოკუმენტები, რომლებიც ადასტურებს სოციალური დაზღვევის შენატანებს და მიუთითებს მომსახურების მიმწოდებლის, მომსახურების მიმღების, მივლინებული მუშაკისა და ხელფასის გადახდაზე პასუხისმგებელი პირის ვინაობას; და
• დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს მივლინებული მუშაკისთვის გადახდილი ხელფასის ოდენობას.

2. თვითდასაქმებული პირი, რომელსაც ეკისრება მე-8 მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული ვალდებულება, ვალდებულია მე-8 მუხლის პირველი პუნქტის „f“ ქვეპუნქტში მითითებულ სამუშაო ადგილზე იქონიოს დოკუმენტები, რომლებიც ადასტურებს მის ვინაობას, მომსახურების მიმღების ვინაობას და გადახდაზე პასუხისმგებელი პირის ვინაობას.
3. მომსახურების მიმწოდებელი და თვითდასაქმებული პირი უზრუნველყოფენ, რომ პირველ და მეორე პუნქტებში აღნიშნული დოკუმენტები, მე-5 მუხლში მითითებული უფლებამოსილი პირების მოთხოვნის შემთხვევაში, გადაეცეს გონივრულ ვადაში მივლინების პერიოდის ან სამუშაოს პერიოდის დასრულების შემდეგ.
4. მინისტრის ბრძანებით შეიძლება დადგინდეს დამატებითი წესები იმ მოთხოვნებთან დაკავშირებით, რომლებსაც უნდა აკმაყოფილებდეს პირველ და მეორე ნაწილებში (პუნქტებში) აღნიშნული დოკუმენტები, დოკუმენტების წარდგენის ადგილი და მესამე ნაწილთან დაკავშირებით.

თავი IIIa. გზის ტრანსპორტთან დაკავშირებული სპეციალური წესები

ამ თავში შემოღებულია საგზაო სატრანსპორტო სექტორისთვის სპეციფიკური წესები. ეს წესები ძირითადად ეხება „მივლინებული მძღოლის“ განსაზღვრებას, რაც გულისხმობს მუშაკს, რომელიც მივლინებულია საგზაო სატრანსპორტო სექტორში მძღოლად მუშაობისთვის.

ასევე მოხსენიებულია ევროკავშირის სხვადასხვა რეგულაცია და დირექტივა, რომლებიც არეგულირებენ სატრანსპორტო სექტორის სხვადასხვა ასპექტს:

1. დირექტივა 92/106/EEG ადგენს საერთო წესებს გარკვეული სახის კომბინირებული ტვირთის ტრანსპორტირებისთვის ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებს შორის.
2. რეგულაცია (EG) № 1071/2009 ეხება საერთო წესებს, რომლებიც უნდა შესრულდეს გზის ტრანსპორტის გადამზიდავი საწარმოს საქმიანობის განხორციელებისას.
3. რეგულაცია (EG) № 1072/2009 ადგენს საერთო წესებს საგზაო სატვირთო გადაზიდვების საერთაშორისო ბაზარზე წვდომისთვის.
4. რეგულაცია (EG) № 1073/2009 ადგენს საერთო წესებს ავტობუსებისა და ტურისტული ავტობუსებით მომსახურებების საერთაშორისო ბაზარზე წვდომისთვის.
5. რეგულაცია (EU) № 165/2014 ეხება საგზაო ტრანსპორტში ტაქოგრაფების გამოყენების წესებს.
6. რეგულაცია (EG) № 561/2006 ახდენს საგზაო ტრანსპორტისთვის სოციალური ნორმების ჰარმონიზაციას.

მუხლი 9b

ეს მუხლი განსაზღვრავს პირობებს, რომელთა მიხედვითაც მძღოლი მიიჩნევა „მივლინებულ მუშაკად“. აქ მოცემულია ამ მუხლის ძირითადი პუნქტები უფრო ხელმისაწვდომ ენაზე:

1. მძღოლი მიიჩნევა მივლინებულ მუშაკად, თუ: a. ის ახორციელებს შიდა გადაზიდვებს (კაბოტაჟი) ნიდერლანდებში, როგორც ეს განსაზღვრულია რეგულაციებით 1072/2009/EG და 1073/2009/EG; b. ის ახორციელებს არაბილატერალურ სატრანსპორტო ოპერაციებს, მათ შორის:

• სატვირთო გადაზიდვა სატრანსპორტო ხელშეკრულების საფუძველზე იმ ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს გარეთ, სადაც ის არის დაფუძნებული, ნიდერლანდებსა და სხვა წევრ სახელმწიფოს ან მესამე ქვეყანას შორის;
• მგზავრთა გადაყვანა იმ ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს ფარგლებს გარეთ, სადაც ის არის დაფუძნებული, ნიდერლანდებსა და სხვა წევრ სახელმწიფოს ან მესამე ქვეყანას შორის.

2. მძღოლი არ მიიჩნევა მივლინებულ მუშაკად, თუ:

a. ის ახორციელებს ბილატერალურ საქონლის გადაზიდვის ოპერაციებს, მათ შორის:

• სატვირთო გადაზიდვა სატრანსპორტო ხელშეკრულების საფუძველზე მისი დაფუძნების ქვეყნიდან სხვა წევრ სახელმწიფოში ან მესამე ქვეყანაში;
• საქონლის ტრანსპორტირება სატრანსპორტო ხელშეკრულების საფუძველზე სხვა წევრი სახელმწიფოდან ან მესამე ქვეყნიდან მის დაფუძნების ქვეყანაში;
• საქონლის გადაზიდვა, რომელიც წარმოადგენს ორმხრივ ოპერაციას, პლუს არაუმეტეს ერთი ტვირთის დატვირთვისა და გადმოტვირთვის ოპერაციისა იმ ქვეყნებში, რომლებსაც ის გაივლის, იმ პირობით, რომ მძღოლი არ ტვირთავს და არ გადმოტვირთავს საქონელს იმავე ქვეყანაში;

ბ. ის ახორციელებს სამგზავრო გადაყვანის ორმხრივ ოპერაციებს, მათ შორის:

• მგზავრთა გადაყვანა მისი დაფუძნების ქვეყნიდან სხვა წევრ სახელმწიფოში ან მესამე ქვეყანაში;
• მგზავრთა გადაყვანა სხვა წევრი სახელმწიფოდან ან მესამე ქვეყნიდან მისი დაფუძნების ქვეყანაში;

გ. ის ტრანზიტით გადის ნიდერლანდების ტერიტორიას ისე, რომ არ ახორციელებს ტვირთის დატვირთვის ან გადმოტვირთვის არანაირ ოპერაციას და არ აიყვანს ან ჩამოსვამს მგზავრებს.

მუხლი 9c:

მძღოლის სხვა ქვეყანაში მივლინება დასრულებულად ითვლება, როდესაც ის ტოვებს ნიდერლანდებს საერთაშორისო საქონლის ან პირების გადაყვანის (ტრანსპორტირების) განხორციელებისას. ამ მივლინების ხანგრძლივობა არ ემატება იმ წინანდელ მივლინებების პერიოდებს, რომლებიც იმავე მძღოლმა ან იმ მძღოლმა, რომელიც მან შეცვალა, განახორციელა.

მუხლი 9d:

მუხლი 7-ის დებულებებისგან განსხვავებით, საწარმომ, რომელიც მიავლენს მძღოლს, უნდა დანიშნოს საკონტაქტო პირი. ეს შეიძლება იყოს სატრანსპორტო მენეჯერი ან სხვა პირი იმ ქვეყანაში, სადაც საწარმოა დაფუძნებული. ეს საკონტაქტო პირი აწარმოებს მოლაპარაკებებს ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნულ თანამდებობის პირებთან და მათთან გაცვლის დოკუმენტებს ან შეტყობინებებს.

მუხლი 9e:

თუ საწარმო მიავლენს მძღოლს ნიდერლანდებში, იგი ვალდებულია სამუშაოს დაწყებამდე IMI-სისტემის მეშვეობით მინისტრს წარუდგინოს მივლინების შესახებ გაცხადება. ეს დოკუმენტი უნდა შეიცავდეს შემდეგ ინფორმაციას: ა. საწარმოს იდენტიფიკაცია; ბ. საკონტაქტო პირის საკონტაქტო მონაცემები; გ. მივლინებული მძღოლის ვინაობა, საცხოვრებელი ადგილი და მართვის მოწმობის ნომერი; დ. მივლინებულ მძღოლთან შრომითი ხელშეკრულების დაწყების თარიღი და მოქმედი სამართალი; ე. მივლინების სავარაუდო ხანგრძლივობა; ვ. სატრანსპორტო საშუალებების სარეგისტრაციო ნომრები; და ზ. განსახორციელებელი სატრანსპორტო მომსახურების ხასიათი.

მუხლი 9f

1. მუხლი 9-ისგან განსხვავებით, მომსახურების მიმწოდებელი, რომელიც მიავლენს მძღოლს ნიდერლანდებში, ვალდებულია უზრუნველყოს, რომ შემდეგი დოკუმენტები, როგორც წერილობითი, ისე ელექტრონული სახით, ხელმისაწვდომი იყოს და მოთხოვნის შემთხვევაში წარდგენილ იქნას საგზაო შემოწმების დროს:

• მუხლი 9e-ში მითითებული დეტაჩირების დეკლარაციის ასლი;
• დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს ნიდერლანდებში განხორციელებულ გადაზიდვას, როგორიცაა ელექტრონული სატვირთო ზედნადები ან დოკუმენტი, რომელიც გათვალისწინებულია რეგულაციის (EG) № 1072/2009-ის მე-8 მუხლის მე-3 პუნქტში;
• ტაქოგრაფის მონაცემები, კერძოდ, იმ წევრი სახელმწიფოების სიმბოლოები, სადაც მძღოლი იმყოფებოდა საერთაშორისო საგზაო გადაზიდვის ან კაბოტაჟის დროს, რეგულაცია (EG) nr. 561/2006-ისა და რეგულაცია (EU) nr. 165/2014-ის რეგისტრაციის მოთხოვნების შესაბამისად.

2. მივლინების პერიოდის დასრულების შემდეგ, გამგზავნი, სამინისტროს უფლებამოსილი თანამდებობის პირების მოთხოვნიდან რვა კვირის ვადაში, წარადგენს:

• პუნქტი 1-ის, ქვეპუნქტების b და c-ში ნახსენები დოკუმენტების ასლები;
• მივლინების პერიოდთან დაკავშირებით მძღოლის ანაზღაურებასთან დაკავშირებულ დოკუმენტაციას;
• მძღოლთან დადებულ შრომით ხელშეკრულებას ან შესაბამის განცხადებას სამოქალაქო კოდექსის (Burgerlijk Wetboek) მე-7 წიგნის 655-ე მუხლის შესაბამისად;
• დოკუმენტებს, რომლებიც ადასტურებს მძღოლის მიერ ნამუშევარი საათების რაოდენობას;
• მძღოლისთვის ხელფასის გადახდის დამადასტურებელ საბუთს.

მუხლი 9g

თუ საწარმო ნიდერლანდებში საგზაო ტრანსპორტის სექტორში მძღოლს ამუშავებს მივლინებული მძღოლის სტატუსის გარეშე, იგი ვალდებულია უზრუნველყოს, რომ მძღოლს თან ჰქონდეს შემდეგი დოკუმენტები და მოთხოვნის შემთხვევაში წარადგინოს საგზაო შემოწმებისას:

• შესაბამისი საერთაშორისო გადაზიდვების დამადასტურებელი საბუთი, როგორიცაა ელექტრონული სატვირთო ზედნადები ან დოკუმენტი, რომელიც გათვალისწინებულია რეგულაციის (EG) № 1072/2009-ის მე-8 მუხლის მე-3 პუნქტში;
• ტაქოგრაფის მონაცემები, მათ შორის იმ ქვეყნების სიმბოლოები, სადაც მძღოლი იმყოფებოდა საერთაშორისო საქონლის გადაზიდვის ან კაბოტაჟის დროს, რეგისტრაციის მოთხოვნების შესაბამისად ფიქსირდება რეგულაციებში (EG) nr. 561/2006 და (EU) nr. 165/2014.

მუხლი 9h

ამ თავის გამოყენების მიზნით, ამ კანონის მე-2, მე-4, მე-6, მე-7, მე-12 და მე-14 მუხლების, აგრეთვე კოლექტიური შრომითი ხელშეკრულებების დებულებების საყოველთაოდ სავალდებულოდ და/ან არასავალდებულოდ გამოცხადების შესახებ კანონის (Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten) მე-2a და მე-10a მუხლების დებულებების შესაბამისად, პირი, რომელიც გაერთიანებული სამეფოდან მივლინებულ მძღოლს აგზავნის ნიდერლანდებში დროებით სამუშაოს შესასრულებლად, რაც მოიცავს საგზაო გზით საქონლის გადაზიდვებს, ითვლება მომსახურების მიმწოდებლად.

მუხლი 9i

მესამე ქვეყნებში დაფუძნებული სატრანსპორტო საწარმოები არ უნდა სარგებლობდნენ უფრო ხელსაყრელი პირობებით, ვიდრე წევრ სახელმწიფოში დაფუძნებული ანალოგიური საწარმოები.

თავი IV. ურთიერთდახმარება აღსრულებასა და ადმინისტრაციულ ჯარიმებთან დაკავშირებით

მუხლი 10

1. ჩვენი მინისტრის მიერ დანიშნული თანამდებობის პირები უფლებამოსილნი არიან განახორციელონ ურთიერთდახმარება, რომელიც გათვალისწინებულია აღსრულების დირექტივის (Handhavingsrichtlijn) VI თავით, ურთიერთდახმარება, რომელიც გათვალისწინებულია მობილობის დირექტივის (Mobiliteitsrichtlijn) 1-ლი მუხლის მე-11 პუნქტით, და ურთიერთდახმარება, რომელიც გათვალისწინებულია დანართ 31-ის, ნაწილი A, განყოფილება 2-ის მე-6 მუხლით, — ამასთან დაკავშირებით მუხლზე

მუხლი 463, პუნქტი 4, ევროკავშირსა და გაერთიანებულ სამეფოს შორის ვაჭრობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება.

2. კომპეტენტური ორგანოს მოთხოვნის საფუძველზე, პირველ პუნქტში მითითებული დანიშნული თანამდებობის პირები ვალდებულნი არიან: ა. აღასრულონ სხვა წევრ სახელმწიფოში დაკისრებული უდავო ადმინისტრაციული ჯარიმა; ბ. ჩააბარონ სხვა წევრ სახელმწიფოში დაკისრებული ადმინისტრაციული ჯარიმის შესახებ გადაწყვეტილება.
3. მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტში მითითებული ადმინისტრაციული ჯარიმის ამოღება შესაძლებელია იძულებითი აღსრულების ბრძანებით.
4. გამოიყენება ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა ზოგადი კანონის (Algemene wet bestuursrecht) 4.4-ე ტიტულის დებულებები.
5. სამინისტროს რეგულაციით შეიძლება დადგინდეს წესები მე-2 პუნქტში მითითებული მოთხოვნის ფორმისა და შინაარსის შესახებ.
6. მთავრობის ზოგადი დადგენილებით შეიძლება დადგინდეს წესები მე-2 პუნქტში მითითებული მოთხოვნის უარყოფის საფუძვლებთან დაკავშირებით.

მუხლი 11

მე-10 მუხლში მითითებული ამოღებული ადმინისტრაციული ჯარიმების თანხები სახელმწიფოს სასარგებლოდ მიემართება.

მუხლი 12

1. ჩვენს მინისტრს შეუძლია დააკისროს ადმინისტრაციული ჯარიმა მეორე პუნქტში აღნიშნული დარღვევებისთვის.
2. დარღვევად მიიჩნევა:

• მომსახურების მიმწოდებლის ან თვითდასაქმებულის მიერ მე-8 მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებული ინფორმაციის მიწოდების ვალდებულების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება, მე-6 მუხლის 1-ლი ან მე-2 პუნქტების შესაბამისად;
• მე-8 მუხლის 1-ლი, მე-3 ან მე-6 პუნქტებით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული მოთხოვნებისა და კონტროლის ზომების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება მომსახურების მიმწოდებლის, მომსახურების მიმღების ან თვითდასაქმებულის მიერ;
• მომსახურების მიმწოდებლის ან თვითდასაქმებულის მიერ მე-9 მუხლის 1-ლი, მე-2 ან მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული მოთხოვნების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება;
• მომსახურების მიმწოდებლის მიერ 9e მუხლის 1-ლი ან მე-2 პუნქტებით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული მოთხოვნებისა და კონტროლის ზომების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება;
• მომსახურების მიმწოდებლის მიერ 9f მუხლის 1-ლი და 2-ე პუნქტებით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული მოთხოვნებისა და კონტროლის ზომების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება;
• მომსახურების მიმწოდებლის მიერ 9g მუხლით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული მოთხოვნებისა და კონტროლის ზომების შეუსრულებლობა ან არასათანადოდ შესრულება.

3. თუ მომსახურების მიმწოდებელი ჩაიდენს მეორე მუხლის „d“ ან „e“ პუნქტით გათვალისწინებულ დარღვევას, გამგზავნი, ექსპედიტორი, კონტრაქტორი ან ქვეკონტრაქტორი ჩაითვლება იმავე დარღვევების ჩამდენად, თუ მან იცოდა ან, ყველა შესაბამისი გარემოების გათვალისწინებით, უნდა სცოდნოდა, რომ სატრანსპორტო მომსახურება, რომელზეც მან გასცა დავალება, ეწინააღმდეგებოდა ამ დებულებებს.

მუხლი 13

1. მოქმედი ადმინისტრაციულ სამართალთა ზოგადი კანონის (Algemene wet bestuursrecht) 5:48-ე მუხლის მეორე ნაწილის მიუხედავად, ანგარიში უნდა შეიცავდეს მინიმუმ ინფორმაციას იმ პირის ან პირების შესახებ, რომლებიც მონაწილეობდნენ დარღვევაში.
2. ანგარიში ეგზავნება ამ მიზნით დანიშნულ უფლებამოსილ პირს, რომელსაც ნიშნავს ჩვენი მინისტრი.

მუხლი 14

1. ჩვენი მინისტრის დაქვემდებარებაში მყოფი დანიშნული თანამდებობის პირი, მის სახელით, ადმინისტრაციულ ჯარიმას აკისრებს იმ პირს, რომელსაც ეკისრება ამ კანონიდან გამომდინარე ვალდებულებები, იმ შემთხვევაში, თუ მათი შეუსრულებლობა კვალიფიცირდება როგორც დარღვევა.
2. ამ კანონით დადგენილი დარღვევები ვრცელდება ნებისმიერ პირზე, რომლის მიმართაც განხორციელდა დარღვევა.

მუხლი 15

1. ადმინისტრაციული ჯარიმის მაქსიმალური ოდენობა, რომელიც დარღვევისთვის შეიძლება დაწესდეს, შეესაბამება სისხლის სამართლის კოდექსის (Wetboek van Strafrecht) 23-ე მუხლის მეოთხე ნაწილით გათვალისწინებულ მეოთხე კატეგორიას.
2. პირველი პუნქტის შეურულებადად, მე-14 მუხლის საფუძველზე დანიშნული თანამდებობის პირი დაკისრებულ ადმინისტრაციულ ჯარიმას ზრდის იმ ჯარიმის 100%-ით, რომელიც დადგენილია მეექვსე პუნქტის მიხედვით, თუ დარღვევის გამოვლენის დღემდე ხუთი წლის განმავლობაში აღმოჩენილია წინა დარღვევა, რომელიც შედგებოდა იმავე სამართლებრივი ვალდებულების შეუსრულებლობისგან, და თუ წინა დარღვევისთვის დაკისრებული ადმინისტრაციული ჯარიმა შევიდა კანონიერ ძალაში.
3. მეორე პუნქტში აღნიშნული ადმინისტრაციული ჯარიმის ზრდა შეადგენს 200 პროცენტს, თუ როგორც დარღვევა, ისე იმავე პუნქტში აღნიშნული წინა დარღვევა კვალიფიცირებულია როგორც სერიოზული დარღვევები ზოგადი ადმინისტრაციული აქტის შესაბამისად.
4. პირველი პუნქტის დაუზიანებლად, მე-14 მუხლის საფუძველზე დანიშნული თანამდებობის პირი დაკისრებულ ადმინისტრაციულ ჯარიმას ზრდის მეექვსე პუნქტის საფუძველზე დადგენილი ჯარიმის 200 პროცენტით, თუ დარღვევის დადგენის დღემდე ხუთი წლის განმავლობაში დაფიქსირდა ორი წინა დარღვევა, რომლებიც შედგებოდა იმავე სამართლებრივი ვალდებულების ან აკრძალვის შეუსრულებლობისგან, ან ამ კანონის ან სხვა კანონების საფუძველზე ზოგადი ადმინისტრაციული აქტით დადგენილი მსგავსი ვალდებულებებისა და აკრძალვების შეუსრულებლობისგან, და წინა დარღვევებისთვის დაკისრებული ადმინისტრაციული ჯარიმები შევიდა კანონიერ ძალაში და საბოლოო გახდა.
5. მეორე და მეოთხე პუნქტებისგან განსხვავებით, ამ პუნქტებში მითითებული ხუთწლიანი პერიოდი შეადგენს ათ წელს, თუ მათში აღნიშნული უცვლელი ჯარიმები დაკისრებულია ზოგადი ადმინისტრაციული აქტით დადგენილი სერიოზული დარღვევების საფუძველზე.
6. ჩვენი მინისტრი ადგენს დებულებებს, რომლითაც განისაზღვრება დარღვევებისთვის ჯარიმების ოდენობები. Algemene wet bestuursrecht-ის 5:53-ე მუხლი გამოიყენება, თუ ირღვევა ამ კანონით ან მის საფუძველზე დადგენილი შესაბამისი მუხლი და შესაძლებელია ადმინისტრაციული ჯარიმის დაკისრება.
7. ადმინისტრაციული სამართალწარმოების შესახებ ზოგადი კანონის 8:69-ე მუხლისგან განსხვავებით, სააპელაციო ან საკასაციო სასამართლოს შეუძლია ადმინისტრაციული ჯარიმის ოდენობა შეცვალოს დაინტერესებული პირის საზიანოდაც.

მუხლი 16

თუ ადმინისტრაციული ჯარიმა არამართლზომიერად იქნა დაკისრებული, იგი უნდა დაბრუნდეს მფლობელისთვის ექვსი კვირის განმავლობაში მას შემდეგ, რაც დადგინდა, რომ ადმინისტრაციული ჯარიმა არამართლზომიერად იყო დაკისრებული.

დასკვნა

დასასრულს, მნიშვნელოვანია კიდევ ერთხელ გავუსვათ ხაზი ევროკავშირში მივლინებულ (დეტაშირებულ) მუშაკთა შრომის პირობების შესახებ კანონს, როგორც ის ნიდერლანდებში გამოიყენება. ეს კანონი შეიცავს მნიშვნელოვან დებულებებს, რომლებიც არეგულირებს მივლინებულ (დეტაშირებულ) მუშაკთა შრომის პირობებს და განსაზღვრავს მათი უფლებების დაცვის წესებს. კანონი ადგენს მოთხოვნებს ანაზღაურებასთან, შვებულებასთან დაკავშირებით, დამსაქმებლის ვალდებულებებს და შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის პროცედურას.

კანონის მუხლები ნათლად განსაზღვრავს მივლინებული მუშაკებისა და მათი დამსაქმებლების ვალდებულებებს და უზრუნველყოფს სამართლიან და თანაბარ შრომის პირობებს. კანონი ასევე აწესებს მექანიზმებს ინფორმაციის გაცვლისა და ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებს შორის ადმინისტრაციული თანამშრომლობისთვის, რათა მოხდეს მივლინებულ მუშაკთა შრომითი უფლებების მონიტორინგი და აღსრულება.

კანონის სრული გააზრებისა და გამოყენებისთვის, თუმცა, რეკომენდებულია ორიგინალი ტექსტის გაცნობა და იურიდიულ ექსპერტებთან კონსულტაცია. ნიდერლანდებში ევროკავშირში მივლინებულ მუშაკთა შრომის პირობების შესახებ კანონი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს შრომითი უფლებების დაცვასა და ყველა მუშაკისთვის თანაბარი პირობების უზრუნველყოფაში, მათი ეროვნებისა და მივლინების ადგილის მიუხედავად.

ხშირად დასმული კითხვები ნიდერლანდების კანონთან დაკავშირებით დაქირავებულ (დეტაშირებული) მუშაკების შრომის პირობების შესახებ

რა არის ნიდერლანდების ევროკავშირში მივლინებულ მუშაკთა შრომის პირობების შესახებ კანონის არსი?

ნიდერლანდების კანონი (Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie) ადგენს წესებსა და მოთხოვნებს იმ კომპანიებისთვის, რომლებიც თავიანთ მუშაკებს დროებით აგზავნიან ევროკავშირის სხვა ქვეყნებიდან ნიდერლანდებში სამუშაოდ. ის არეგულირებს შრომის პირობებს, ანაზღაურებას და სხვა ასპექტებს მივლინებულ მუშაკთა უფლებების დასაცავად და შრომის ბაზარზე კონკურენციის თანაბარი პირობების უზრუნველსაყოფად.

რა ძირითად ასპექტებს მოიცავს კანონი?

კანონის ძირითადი დებულებები მოიცავს მინიმალური შრომის პირობებისა და ანაზღაურების სავალდებულო დაცვას, რომლებიც შეესაბამება ნიდერლანდურ სტანდარტებს, შრომის პირობების შესახებ შესაბამისი ინფორმაციისა და დოკუმენტების მიწოდებას და ამ პირობების დარღვევისთვის პასუხისმგებლობის დაკისრების შესაძლებლობას.

რა დოკუმენტები და ინფორმაცია უნდა წარუდგინონ კომპანიებმა ნიდერლანდებში მივლინებულ მუშაკებს ამ კანონის შესაბამისად?

კომპანიები, რომლებიც მიავლენენ მუშაკებს ნიდერლანდებში, ვალდებულნი არიან მიაწოდონ ინფორმაცია მივლინებული მუშაკების შესახებ, მათ შორის მონაცემები შრომის პირობების, ანაზღაურების, დაზღვევისა და სხვა ასპექტების შესახებ, რომლებიც უზრუნველყოფს ნიდერლანდების ნორმებისა და სტანდარტების დაცვას.

რა ზომებია გათვალისწინებული კანონის დაცვის უზრუნველსაყოფად?

კანონის მოთხოვნების შესრულების უზრუნველსაყოფად გათვალისწინებულია სხვადასხვა კონტროლისა და აღსრულების ღონისძიება, მათ შორის სამუშაო ადგილის ინსპექტირება, ჯარიმები და სხვა ადმინისტრაციული ზომები იმ კომპანიების წინააღმდეგ, რომლებიც არღვევენ მივლინებული დასაქმებულების შრომითი პირობებთან დაკავშირებით მოთხოვნებს.

რა უფლებები აქვთ ნიდერლანდებში გაგზავნილ (მივლინებულ) მუშაკებს ამ კანონის თანახმად?

ნიდერლანდებში მივლინებულ მუშაკებს აქვთ შრომის მინიმალური პირობებისა და ანაზღაურების უფლება, რომელიც შედარებადია ადგილობრივი მუშაკების პირობებთან. მათ ასევე აქვთ სოციალური უზრუნველყოფისა და სხვა შეღავათების უფლება, რაც გარანტიას აძლევს მათ სოციალურ დაცვასა და უსაფრთხოებას სამუშაო ადგილზე.