Avrupa Birliği'nde görevlendirilen işçilerin çalışma koşullarına ilişkin Hollanda yasası

Başka bir ülkede çalışmak, dikkate alınması gereken bir dizi hukuki hususu beraberinde getirir. Hollanda’da 1 Haziran 2016 tarihinden itibaren “Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie” (WagwEU – Avrupa Birliği’nde görevlendirilen işçilerin çalışma koşullarına ilişkin Kanun) yürürlüktedir. Bu Kanun, çalışanlarını geçici olarak Hollanda’da çalıştırmak üzere gönderen şirketlerin hak ve yükümlülüklerini düzenler ve 2014/67/AB sayılı Direktif ile uyumludur.

Yasa kimler için geçerlidir?

Yasa aşağıdakiler için geçerlidir:

• Görevlendirilen işçiler – Hollanda'da geçici olarak çalışan ancak resmi olarak başka bir AB ülkesinde istihdam edilen çalışanlar.
• Hizmet sağlayıcılar – çalışanlarını Hollanda'ya gönderen şirketler.
• Hizmet alıcıları – görevlendirilen çalışanların hizmet verdiği Hollanda'daki şirketler veya gerçek kişiler.

Önemli: Yasa, ticaret filosunda çalışan denizciler için geçerli değildir.

Bildirim ve idari denetim

Geçici olarak görevlendirilen (gedetacheerde) çalışanlarla çalışmak, düzenleyici normlara uyum gerektirir. Önemli hususlar:

• Hollanda'da, şirketlerin geçici olarak görevlendirdikleri çalışanları bildirmelerini zorunlu kılan bir bildirim sistemi yürürlüktedir.
• Sosyal İşler ve İstihdam Bakanlığı, çalışanların ve hizmet sunanların verilerinin denetlenmesi ve idaresinden sorumludur.
• Makamlar, iş hukuku mevzuatına uyumu sağlamak amacıyla diğer AB ülkeleriyle veri alışverişinde bulunabilirler.

Bölüm I. Hangi veriler gereklidir?

Şirketlerin sağlamak zorunda olduğu hususlar:

• Çalışanların ve işverenlerin kimlik tespitine ilişkin bilgileri.
• İşin niteliğine ilişkin bir açıklama.
• Çalışmaların başlangıç ve bitiş tarihleri.
• Asgari çalışma koşullarının yerine getirilmesine ilişkin bilgiler.

Bu gerekliliklere uyulmaması, işverenler hakkında idari para cezalarına ve ek yaptırımlara yol açabilir.

Bölüm II. Geçici olarak görevlendirilen çalışanların çalışma koşulları

Madde 2

1. Aşağıdaki hükümler, iş sözleşmesi Hollanda hukukundan başka bir hukuka tabi olan geçici görevli (detacher) çalışanlar için geçerlidir:

• ücret ile ilgili olarak: Burgerlijk Medeni Kanun (Hollanda Medeni Kanunu) 7. Kitap, 616a-616f ve 626. maddeleri;
• Hizmet sağlayıcı, ulusötesi faaliyetin süresi boyunca, hizmet sağlayıcının irtibat noktası olarak hareket edecek ve ulusötesi faaliyete ilişkin bilgilerin gönderilmesi ve alınması için, işin yerine getirildiği üye devlette kullanılabilir olacak bir irtibat kişisi atar; bu kişi ayrıca Hollanda’ya görevlendirme kapsamında Bakanımız için de ilgili bilgileri sağlar.
• işverenin yükümlülükleri ile ilgili olarak: Hollanda Medenî Kanunu (Burgerlijk Wetboek) 7. Kitap, 655 ve 658. maddeleri;
• iş sözleşmesinin sona ermesi ile ilgili olarak: Türk Medenî Kanunu değil, Hollanda Medenî Hukuk Kanunu (Burgerlijk Wetboek) 7. Kitap, 670. madde ikinci fıkra ve 681. madde birinci fıkra c bendi.

2. Görevlendirme süresinin on iki ayı aşması durumunda, on üçüncü aydan itibaren, geçici olarak görevlendirilen çalışana; iş sözleşmesinin kurulması ve sona erdirilmesine ilişkin usuller, şekil şartları ve koşullar hariç olmak üzere, bu Kanunda geçen (rekabet hükümleri ve Emeklilik Yasası'nın 1. maddesinde veya Zorunlu Mesleki Emeklilik Düzenlemeleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen) emeklilikle ilgili koşullar da dahil olmak üzere, tüm yasal çalışma koşulları ve çalışma şartları uygulanır.
3. İkinci fıkrada belirtilen on iki aylık süre, görevlendirmeyi yapan tarafın, on iki ayı aşmayan bir görevlendirme süresinin son üç ayı içinde, Çalışma süresinin beklenen süresinin on sekiz aya kadar aşılacağını bildiren gerekçeli bir tebligatı Bakanlığa sunması hâlinde on sekiz aya uzatılır. Görevlendirme süresinin daha da uzatılması durumunda, on sekiz ayı aşarsa, on dokuzuncu aydan itibaren ikinci fıkrada belirtilen çalışma şartları ve çalışma koşulları uygulanır.
4. Geçici olarak görevlendirilen bir çalışanın, aynı yerde aynı işi yapan başka bir geçici görevli çalışanla değiştirilmesi hâlinde, görevlendirmenin süresi; her bir geçici görevli çalışanın geçici görevlendirme sürelerinin ayrı ayrı toplamı esas alınarak belirlenir.

Madde 3

1. Hollanda dışında, üye devletlerden birinde geçici olarak çalışılan durumda, iş sözleşmesinin tabi olduğu hukuk ne olursa olsun, İşçilerin geçici olarak başka bir ülkeye görevlendirilmesine ilişkin Yönerge doğrultusunda o ülkenin mevzuatının sağladığı haklardan yararlanma hakkı vardır.
2. Bir çalışan Detacheringsrichtlijn kapsamına giriyorsa, işveren çalışanı şu konularda bilgilendirmelidir: a. çalışanın hak kazandığı ücret

ev sahibi ülkenin yürürlükteki mevzuatına uygun olarak; b. uygulanabilir olduğu hallerde, görevlendirme ile bağlantılı tüm ödenekler ve seyahat, konaklama ve yemek masrafları için tüm telafi önlemleri; ve c. Handhavingsrichtlijn'in 5. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ev sahibi ülke tarafından oluşturulan ulusal resmî web sitesi(ler)ine yapılan atıf.

3. İkinci fıkra, ikinci cümle, Hollanda Medenî Kanunu’nun (Burgerlijk Wetboek) 7. Kitabı’nın 655. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi üçüncü cümlesi hakkında kıyasen uygulanır.
4. İkinci fıkra, Hollanda Medeni Kanunu'nun (Burgerlijk Wetboek) 7. Kitabı'nın 739. maddesi uyarınca denizcilik sektöründe bir iş sözleşmesi temelinde çalışan denizciler için uygulanmaz.
5. İşveren, çalışanın bu madde uyarınca kendisine tanınan hakları yargısal veya idari yollarla kullanması, bu konuda yardımda bulunması veya şikayette bulunması nedeniyle çalışana karşı ayrımcılık yapamaz veya onu mağdur edemez.

Madde 3a

1. Madde 1, birinci fıkrada tanımlanan ulusötesi hizmet sunumu tanımının 3. bendi uyarınca ulusötesi hizmet sunumu çerçevesinde görevlendirilen ve hizmet alıcısı tarafından, çalışanın normalde çalıştığı ülkeden başka bir üye devlette geçici olarak çalışması için gönderilen bir çalışan; hizmet sunan veya hizmet alıcısı kim olursa olsun, o üye devlette söz konusu hizmet sunan tarafından gönderilmiş sayılır.
2. Hizmet alıcısı, hizmet sağlayıcıyı, birinci fıkrada belirtilen iletimin/aktarımın başlamasından önce zamanında bilgilendirir.
3. Birinci ve ikinci fıkralar, Aracı kurumlar aracılığıyla işgücü tahsisi Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca aracı kurumlar tarafından tahsis edilen işgücü bakımından kıyasen uygulanır; bu kapsamda, hizmet alıcısı; söz konusu kanunun 7a maddesinde belirtilen işgücünü kullananı, hizmet sunan ise işgücünü sağlayanı ifade eder.

Madde 3b

İşveren, çalışanın bu kanunda veya toplu iş sözleşmelerindeki hükümlerin genel olarak bağlayıcı kılınması ve bağlayıcılığının ortadan kaldırılmasına ilişkin Kanun’un 2a. maddesinde yer alan, kendisine tanınmış hakları kullanmak amacıyla bir yargısal ya da idari talepte bulunması nedeniyle çalışana karşı ayrımcılık yapamaz veya onu mağdur edemez.

Bölüm III. Bilgi, idari işbirliği ve bildirim

Madde 4

1. Görevlendirme Yönergesi’nin 4. maddesinde ve IMI Tüzüğü’nün 5. maddesinin (b) bendinde belirtilen; işveren koşulları ve çalışma koşullarına uyumun denetimi bağlamında, üye devletler arasında idari işbirliğini yürütmek üzere, Görevlendirme Yönergesi’nin 3. maddesinde belirtilen irtibat bürosu, Bakanımızın sorumluluğu altındadır. Bakanımız tarafından görevlendirilen yetkili kişiler, bu idari işbirliği kapsamında görevlendirilmiş çalışanlara ve hizmet sunanlara ilişkin verilerin işlenmesinden sorumludur.
2. Bakanlığımız tarafından atanan yetkili görevliler, Yabancıların Çalıştırılması Hakkında Kanun'un, aracı kurumlar tarafından işgücü tahsisine ilişkin Kanun'un, asgari ücret ve asgari tatil ücreti hakkındaki Kanun'un, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun, Çalışma Süreleri Kanunu'nun, toplu iş sözleşmelerinde yer alan hükümlerin genel olarak bağlayıcı ve genel olarak bağlayıcı olmayan ilan edilmesine ilişkin Kanun'un yanı sıra bu Kanun'un ilk fıkrada öngörülen idari işbirliği ile IV. Bölüm'de öngörülen yaptırımın uygulanmasına ilişkin karşılıklı yardımlaşma amacı doğrultusunda, bu Kanun kapsamındaki uyumun denetimi için elde ettikleri verileri işler ve herhangi bir talep olmaksızın diğer üye devletlerin yetkili makamlarına veri sağlarlar.
3. Bakanımız tarafından atanan yetkili görevlilerin, birinci fıkrada belirtilen idari iş birliği kapsamında diğer üye devletlerin yetkili makamlarından aldıkları veriler, hizmet sunanların ikinci fıkrada belirtilen hükümlere uygunluğunun denetlenmesi amacıyla Bakanımız tarafından ayrıca işlenebilir.
4. Kurumlar ve denetleyici organlar, talep üzerine veya kendiliklerinden, bu yasanın uygulanması kapsamında yetkilerinin kullanılmasına ilişkin görevlerini ifa edebilmesi için gerekli olan tüm veri ve bilgileri Bakanımıza sağlarlar.
5. Bakanımız, ikinci ve üçüncü fıkra uyarınca işlediği verileri, sınır aşan hizmet sunumu bağlamında yetkilerinin kullanılabilmesi için gerekli olan kurumlara ve denetleyici organlara sağlar.
6. Birinci fıkrada belirtilen işbirliği ile Bölüm IV'ta belirtilen uygulamanın sağlanmasına ilişkin karşılıklı yardım amacıyla Bakanımız, diğer üye devletlerin yetkili makamlarından bilgi sağlanması ve sınır aşan hizmet sunumu ile ilgili olarak kontroller, denetimler ve soruşturmaların yürütülmesi yönündeki gerekçeli talepleri yanıtlar.
7. Bu madde uyarınca işlenen veriler, bu verilerin işlenme şekli ve bu maddede öngörülen veri sağlama işlemlerinde verilerin sağlanmasına ilişkin süreler hakkında kurallar, genel idari düzenleme (genel hükümet kararı) ile belirlenir.

Madde 5

1. Bakanımız tarafından görevlendirilen yetkili kişiler, bu kanun uyarınca ya da bu kanuna dayanılarak belirlenen hükümlere uyulmasının denetlenmesinden sorumludur.
2. Birinci fıkrada belirtilen karar, Staatscourant’ta (Resmî Gazete) yayımlanmak suretiyle duyurulur.

Madde 6

1. Hizmet sunan kişi, talep üzerine Bakanımıza ve 5. maddede belirtilen yetkili görevlilere, bu kanunun uygulanması için gerekli olan tüm verileri ve bilgileri sağlar.
2. Birinci fıkra, 8. madde, altıncı fıkrasında belirtilen yükümlülüğün kendileri için geçerli olduğu serbest meslek sahipleri için de geçerlidir.
3. İcraat kapsamında gerekli olması halinde, Bakanımız tarafından görevlendirilen yetkili görevliler, genel idari kararla belirlenen bir algoritmaya göre aşağıdakileri değerlendirir:

• Detacheringsrichtlijn'in (İşçi Görevlendirme Direktifi) 1. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen, şirketin esaslı faaliyetlerinin fiilen yürütülmesi şartının; çalışanların ulusötesi faaliyetler çerçevesinde görevlendirilmesi sırasında sağlanıp sağlanmadığı,
• görevlendirilen bir işçinin Hollanda'da geçici olarak çalıştığı gerçeğini.

Madde 7

Şirketler, çatışmanın neden olduğu tüm iş aksamalarına ilişkin ayrıntılı belgeler tutmalıdır. Tedarik zincirindeki kesintilerin, finansal kayıpların veya mal ve hizmet tedarik etmenin mümkün olmamasının kayıt altına alınması, mücbir sebep iddialarının dayanaklandırılması ve sözleşme taraflarıyla müzakerelerin yürütülmesi açısından kritik öneme sahiptir. En önemli husus, iddiaların sunulması ve gerekçelendirilmesi sürecini anlamak için avukatlarla proaktif bir iş birliği yapmaktır.

Madde 8

1. Hollanda’ya bir işçiyi görevlendiren hizmet sağlayıcı, çalışmalar başlamadan önce Bakanı yazılı veya elektronik ortamda bilgilendirmekle yükümlüdür; bu bildirimin kapsamında şunlar yer almalıdır:

• kendi kimliğini;
• hizmet alıcısının ve görevlendirilen işçinin kimliğini;
• 7. maddede sözü edilen irtibat kişisi;
• maaş ödemesinden sorumlu gerçek veya tüzel kişinin kimliğini;
• çalışmaların niteliğini ve tahmini süresini;
• iş yerinin adresini; ve
• uygulanacak sosyal güvenlik primini.

2. Bir hizmet sağlayıcı Hollanda'ya işçi görevlendirdiğinde, hizmet sağlayıcı çalışmalara başlamadan önce hizmet alıcısına, ikinci fıkrada belirtilen bildirimin bir kopyasını sunar; bu kopya en azından hizmet sağlayıcının ve görevlendirilen işçinin kimlik bilgilerini, iş yeri adresini ve çalışmaların niteliği ile süresini içermelidir.
3. Hizmet alıcısı, ikinci fıkrada belirtilen bildirim kopyasının, ikinci fıkrada sayılan bilgileri içerip içermediğini kontrol eder ve herhangi bir hata olması veya alınan kopyanın eksik olması hâlinde, bu durumu çalışmalara başlanmasından itibaren en geç beş iş günü içinde Bakanımıza yazılı veya elektronik olarak bildirir.
4. Bu madde uyarınca Bakanımız tarafından işlenen veriler, ulusötesi faaliyetle bağlantılı yetkilerinin kullanılabilmesi için gerekli olduğu ölçüde ilgili kurumlara ve denetleyici organlara iletilir.
5. Bakanlık düzenlemesi ile bildirim modeline, bildirimin diline, bildirimin usulüne, belgelerin sunulmasına ve birinci fıkrada belirtilen bildirime ilişkin süreye ilişkin; ayrıca bu madde uyarınca verilerin kurumlara ve denetleyici organlara aktarılmasına ilişkin kurallar belirlenebilir.
6. Çalışmaların niteliği ve tahmini süresiyle ilgili olarak birinci fıkrada belirtilen bildirim yükümlülüğü; ayrıca ücret ödemesinden sorumlu olan kişinin kimliğinin ve çalışmaları yürüten kişinin kimliğinin bildirilmesine ilişkin yükümlülük ile ikinci fıkrada belirtilen yükümlülük, genel bir idari düzenleme ile belirlenen iş kolları veya mesleklerde faaliyet gösteren serbest meslek sahipleri (zzp’er) için de geçerlidir.
7. Genel idari düzenleme ile, bu maddenin uygulanmayacağı veya bu genel idari düzenleme kapsamında bildirim için ek kuralların belirlendiği görevlendirilen işçi ve hizmet sağlayıcı kategorileri belirlenir.
8. Bu maddeyle ilgili çalışmalar, Bakanımız tarafından görevlendirilecek bağımsız bir idari merci tarafından yürütülebilir. Bakanımız, bu madde uyarınca verilerin işlenmesi için bir veri işleyen (verwerker) atayabilir.

Madde 9

1. Görevlendirme süresi boyunca hizmet sağlayıcı, 8. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen çalışma yerinde, yazılı veya elektronik ortamda aşağıdakilere ilişkin belgeleri/şartları hazır bulundurmakla yükümlüdür:

• görevlendirilen çalışan ile yapılan iş sözleşmesi;
• Hollanda Medeni Kanunu’nun 626. maddesinde belirtilen maaş bordrosu;
• Medeni Kanun'un 655. maddesinde öngörülen bildirim;
• görevlendirilen (kiralanmış) çalışanın çalıştığı saat sayısını kanıtlayan belgeler;
• sosyal güvenlik düzenlemelerine yapılan katkıları gösteren ve hizmeti sunan kişinin, hizmeti alan kişinin, görevlendirilen çalışanın ve ücret ödemesinden sorumlu kişinin kimliğini belirten belgeler; ve
• görevlendirilen çalışana ödenen ücret tutarını teyit eden bir belge.

2. 8. maddenin altıncı fıkrasında belirtilen yükümlülüğe tabi olan bağımsız kişi (zzp’er), 8. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen işyeri belgelerini bulundurmak zorundadır. Bu belgeler, kendi kimliğini, hizmeti alanın kimliğini ve ödemeden sorumlu kişinin kimliğini kanıtlamalıdır.
3. Hizmet sağlayıcı ve serbest meslek sahibi, birinci ve ikinci fıkrada belirtilen belgelerin, 5. maddede belirtilen yetkili görevlilerin talebi üzerine, görevlendirme süresinin veya faaliyet döneminin sona ermesinden sonra makul bir süre içinde sunulmasını sağlar.
4. Birinci ve ikinci fıkrada belirtilen belgelerin karşılaması gereken şartlara, bu belgelerin sunulacağı yere ve üçüncü fıkraya ilişkin olarak bakanlık yönetmeliği ile daha ayrıntılı kurallar belirlenebilir.

Bölüm IIIa. Karayolu taşımacılığına ilişkin özel kurallar

Bu bölümde, karayolu taşımacılığı sektörü için özel kurallar getirilmektedir. Bu kurallar esas olarak, karayolu taşımacılığı sektöründe sürücü olarak çalışmak üzere gönderilen bir çalışan anlamına gelen “görevlendirilmiş sürücü” tanımıyla ilgilidir.

Ayrıca, taşımacılık sektörünün çeşitli yönlerini düzenleyen çeşitli AB düzenlemelerinden ve yönergelerinden de bahsedilmektedir:

1. 92/106/EEG sayılı Direktif, AB üye devletleri arasındaki belirli kombine eşya taşımacılığı türleri için ortak kurallar belirler.
2. 1071/2009 sayılı (AB) Tüzük, karayolu taşımacılığı işletmeciliği mesleğini icra etmek için uyulması gereken ortak kurallarla ilgilidir.
3. 1072/2009 sayılı (EG) Tüzüğü, karayolu ile yapılan uluslararası eşya taşımacılığına yönelik uluslararası pazara erişim için ortak kurallar belirler.
4. 1073/2009 sayılı (AT) Tüzük, uluslararası otobüs ve tur otobüsü hizmetlerine erişim için ortak kurallar getirir.
5. 165/2014 sayılı (AB) Yönetmelik, karayolu taşımacılığında takografların kullanımıyla ilgili kuralları düzenler.
6. (EG) 561/2006 sayılı Tüzük, karayolu taşımacılığına ilişkin bazı sosyal hükümleri uyumlaştırır.

Madde 9b

Bu madde, bir sürücünün hangi koşullar altında “görevlendirilen işçi” olarak değerlendirileceğini tanımlar. Bu maddenin ana hatlarını daha anlaşılır bir dille şöyle özetleyebiliriz:

1. Bir sürücü, aşağıdaki durumlarda görevlendirilmiş çalışan olarak kabul edilir: a. 1072/2009/AT ve 1073/2009/AT sayılı Tüzüklerde belirtildiği üzere, Hollanda'da yurtiçi taşımacılık (kabotaj) yapıyorsa; b. İkili taşımacılık operasyonları yürütüyorsa, bunlar dahil olmak üzere:

• Hollanda ile başka bir üye devlet veya üçüncü bir ülke arasında, yerleşik olduğu AB üye devleti dışındaki bir taşıma sözleşmesine dayalı eşya taşımacılığı;
• Yerleşik olduğu AB üye devleti dışındaki bir AB üye devleti ile veya üçüncü bir ülke arasında, yolcuların taşınması.

2. Bir sürücü şu durumlarda görevlendirilmiş çalışan olarak kabul edilmez:

a. Aşağıdakiler dahil olmak üzere ikili eşya taşımacılığı faaliyetleri yürütüyorsa:

• Yerleşik olduğu ülkeden başka bir üye devlete veya üçüncü bir ülkeye, bir taşıma sözleşmesine dayalı eşya taşımacılığı;
• Başka bir üye devletten veya üçüncü bir ülkeden yerleşik olduğu ülkeye, bir taşıma sözleşmesine dayalı eşya taşımacılığı;
• İkili bir operasyon olan mal taşımacılığı ve sürücünün aynı ülkede mal yükleyip boşaltmaması kaydıyla, transit geçilen ülkelerin her birinde en fazla bir yükleme ve boşaltma operasyonu;

b. Aşağıdakiler dahil olmak üzere iki taraflı yolcu taşımacılığı operasyonları yürütmesi:

• Yerleşik olduğu ülkeden başka bir üye devlete veya üçüncü bir ülkeye yolcu taşınması;
• Başka bir üye devletten veya üçüncü bir ülkeden yerleşik olduğu ülkeye yolcu taşınması;

c. Herhangi bir yükleme veya boşaltma operasyonu gerçekleştirmeden ve yolcu alıp indirmeden Hollanda üzerinden transit geçiş yapması.

Madde 9c:

Bir sürücünün başka bir ülkeye geçici görevlendirmesi (detachering), uluslararası mal veya yolcu taşımacılığı yaparken Hollanda'dan ayrıldığında tamamlanmış sayılır. Bu geçici görevlendirme süresi, aynı sürücü veya yerine geçen başka bir sürücü tarafından gerçekleştirilen önceki geçici görevlendirme sürelerine eklenmez.

Madde 9d:

Madde 7 hükümlerinden istisna olarak, bir şoförü görevlendiren işletme bir irtibat kişisi belirlemelidir. Bu kişi, taşımacılık müdürü olabilir ya da işletmenin yerleşik olduğu ülkede bulunan başka bir kişi olabilir. Bu irtibat kişisi, Bakanımız tarafından yetkilendirilen görevlilerle müzakereler yürütecek ve onlarla belgeleri veya mesajları paylaşacaktır.

Madde 9e:

Bir işletme, bir sürücüyü Hollanda'ya geçici olarak görevlendirirse, çalışmalar başlamadan önce IMI sistemi üzerinden Bakan'a bir geçici görevlendirme beyanı sağlamakla yükümlüdür. Bu belge aşağıdaki bilgileri içermelidir: a. İşletmenin kimliği; b. İrtibat kişisinin iletişim bilgileri; c. Geçici görevlendirilen sürücünün kimliği, ikametgahı ve ehliyet numarası; d. Geçici görevlendirilen sürücü ile iş sözleşmesinin başlangıç tarihi ve uygulanacak hukuk; e. Geçici görevlendirmenin tahmini süresi; f. Araçların plaka numaraları; ve g. Verilecek taşımacılık hizmetlerinin niteliği.

Madde 9f

1. Madde 9'dan istisna olarak, bir sürücüyü Hollanda'ya geçici olarak görevlendiren hizmet sağlayıcı, aşağıdaki belgelerin hem yazılı hem de elektronik ortamda hazır bulundurulmasını ve yol denetimi sırasında talep edildiğinde ibraz edilmesini sağlamakla yükümlüdür:

• Madde 9e’de belirtilen geçici görevlendirme (detacherings) beyanının bir kopyası;
• Elektronik sevk irsaliyesi veya 1072/2009 sayılı (AT) Tüzüğün 8. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen belge gibi, Hollanda'da gerçekleştirilen taşımacılığı kanıtlayan bir belge;
• Kayıt gerekliliklerine uygun olarak, 561/2006 sayılı Verordnung (EG) ve 165/2014 sayılı Verordnung (EU) uyarınca, uluslararası karayolu taşımacılığı veya kabotaj sırasında sürücünün bulunduğu üye devletlerin sembolleri başta olmak üzere takograf verileri.

2. Geçici görevlendirme süresinin sona ermesinden sonra, görevlendiren taraf Bakanlığın yetkili görevlilerinin talebi üzerine sekiz hafta içinde şu bilgileri/evrakı sunar:

• 1. fıkranın b ve c bentlerinde belirtilen belgelerin kopyaları;
• Geçici görevlendirme süresiyle bağlantılı olarak sürücüye yapılan ödemelere ilişkin belgeler;
• Şoförle yapılan iş sözleşmesi veya ilgili görev sözleşmesi; Burgerlijk Wetboek (Hollanda Medenî Kanunu) Kitap 7, Madde 655 uyarınca.
• Sürücünün çalıştığı saat sayısını gösteren belgeler;
• Sürücüye yapılan ücret ödemesinin kanıtı.

Madde 9g

Bir işletme, karayolu taşımacılığı sektöründeki bir sürücüyü, geçici görevli sürücü statüsü olmaksızın Hollanda'da çalıştırıyorsa, sürücünün aşağıdaki belgeleri yanında bulundurmasını ve yol denetimi sırasında talep edildiğinde ibraz etmesini sağlamakla yükümlüdür:

• Elektronik sevk irsaliyesi veya 1072/2009 sayılı (AT) Tüzüğün 8. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen belge gibi, ilgili uluslararası taşımacılığın delili;
• (EG) nr. 561/2006 ve (EU) nr. 165/2014 sayılı Tüzüklerde öngörülen kayıt gerekliliklerine uygun olarak, uluslararası eşya taşımacılığı veya kabotaj sırasında sürücünün bulunduğu ülkelerin sembolleri de dahil olmak üzere takograf verileri.

Madde 9h

Bu bölümün uygulanması bakımından; bu Kanunun 2, 4, 6, 7, 12 ve 14. maddelerindeki hükümler ile Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin genel olarak bağlayıcı ve bağlayıcı olmayan şekilde ilan edilmesine ilişkin Kanun (Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten) kapsamındaki 2a ve 10a maddelerindeki hükümler uyarınca, Birleşik Krallık’tan, karayolu üzerinden eşya taşımacılığı içeren biçimde, Hollanda’da geçici olarak iş yapmak üzere bir işçi/şoförü görevlendirilmek üzere temin eden kişi bir hizmet sunucusu olarak kabul edilir.

Madde 9i

Üçüncü bir ülkede yerleşik olan taşımacılık şirketlerine, bir üye devlette yerleşik olan benzer şirketlerden daha elverişli muamele yapılamaz.

Bölüm IV. Uygulamada karşılıklı yardım ve idari para cezası

Madde 10

1. Bakanımız tarafından görevlendirilen yetkililer; Uygulama Yönetmeliği (Handhavingsrichtlijn) VI. Bölümünde öngörülen karşılıklı yardıma, Mobilite Yönetmeliği'nin 1. maddesinin 11. fıkrasında öngörülen karşılıklı yardıma ve Ek 31, Bölüm A, 2. Kısım, 6. maddesinde öngörülen karşılıklı yardıma ilişkin olarak, maddeye dair hususlarda yetkilidir

AB ile Birleşik Krallık arasındaki Ticaret ve İş Birliği Anlaşması'nın 463. maddenin 4. fıkrası.

2. Yetkili bir makamın talebi üzerine, birinci fıkrada belirtilen atanmış yetkililer: a. başka bir üye devlette verilen ve tartışmasız olan bir idari para cezasını tahsil etmekle; b. başka bir üye devlette verilen bir idari para cezasının verilmesine ilişkin kararı tebliğ etmekle yükümlüdür.
3. İkinci fıkranın (a) bendinde belirtilen idari para cezası, cebri icra kararı (dwangbevel) ile tahsil edilebilir.
4. Genel İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Algemene wet bestuursrecht) 4.4. Başlığı hükümleri uygulanır.
5. İkinci fıkrada belirtilen talebin şekli ve içeriğine ilişkin kurallar bakanlık yönetmeliği ile belirlenebilir.
6. İkinci fıkrada belirtilen talebin reddedilme gerekçelerine ilişkin kurallar genel idari düzenleme ile belirlenebilir.

Madde 11

Madde 10'da belirtilen tahsil edilen idari para cezalarının tutarları devlete gelir kaydedilir.

Madde 12

1. Bakanımız, ikinci fıkrada belirtilen ihlaller için idari para cezası uygulayabilir.
2. Aşağıdakiler ihlâl olarak kabul edilir:

• 8. maddenin 6. fıkrasında belirtilen bir hizmet sağlayıcı veya bağımsız çalışan tarafından, 6. maddenin 1. veya 2. fıkralarına uygun olarak bilgi verme yükümlülüğünün yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi;
• 8. maddenin 1, 3 veya 6. fıkralarında belirtilen idari gerekliliklerin ve kontrol önlemlerinin bir hizmet sağlayıcı, hizmet alıcısı veya bağımsız çalışan tarafından yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi;
• 9. maddenin 1, 2 veya 3. fıkralarında belirtilen idari gerekliliklerin bir hizmet sunan veya bağımsız çalışan tarafından yerine getirilmemesi ya da eksik yerine getirilmesi;
• 9e maddesinin 1 veya 2. fıkralarında belirtilen idari gerekliliklerin ve kontrol önlemlerinin bir hizmet sağlayıcı tarafından yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi;
• 9f maddesinin 1 ve 2. fıkralarında belirtilen idari gerekliliklerin ve kontrol önlemlerinin bir hizmet sağlayıcı tarafından yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi;
• 9g maddesinde belirtilen idari gerekliliklerin ve kontrol önlemlerinin bir hizmet sağlayıcı tarafından yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi.

3. Bir hizmet sağlayıcının ikinci fıkranın d veya e bendinde belirtilen şekilde bir ihlal gerçekleştirmesi halinde; gönderen, taşıma/nakliyeci, yüklenici veya alt yüklenici de, talimatını verdiği taşıma hizmetinin bu hükümlere aykırı olacağını bildiği ya da tüm ilgili koşullar dikkate alındığında bilmesi gerektiği durumlarda, aynı ihlalleri gerçekleştirmiş sayılır.

Madde 13

1. Genel idari usul hukukuna ilişkin Kanun'un (Algemene wet bestuursrecht) 5:48. maddesinin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, rapor en azından ihlale dahil olan kişi veya kişiler hakkında bilgi içerir.
2. Rapor, Bakanımız tarafından bu amaçla görevlendirilen yetkiliye gönderilir.

Madde 14

1. Bakanımıza bağlı olarak görev yapan yetkili, bu yasadan kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmemesinin bir ihlal olarak değerlendirilmesi halinde, söz konusu yükümlülüklerin üzerinde bulunduğu kişiye Bakanımız adına idari para cezasını uygular.
2. Bu yasada belirlenen ihlaller, kendisi hakkında bir ihlal gerçekleştirilen her kişi için geçerlidir.

Madde 15

1. Bir ihlal için uygulanabilecek idari para cezasının azami tutarı, Türk Ceza Kanunu değil; Ceza Kanunu (Wetboek van Strafrecht) 23. maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen dördüncü kategori tutarıdır.
2. Birinci fıkraya halel getirmeksizin, 14. madde uyarınca verilen idari para cezası, ihlalin tespit edildiği günden önceki beş yıllık süre içinde aynı yasal yükümlülüğün yerine getirilmemesine ilişkin önceki bir ihlalin tespit edilmesi ve önceki ihlale ilişkin idari para cezasının kesinleşmiş olması halinde, altıncı fıkra uyarınca belirlenen tutarın yüzde 100'ü oranında artırılır.
3. İkinci fıkrada belirtilen idari para cezasındaki artış, hem ihlalin hem de bu fıkrada belirtilen önceki ihlalin, bir genel idari düzenleme (algemene maatregel van bestuur) uyarınca ciddi ihlaller olarak nitelendirilmesi halinde yüzde 200’dür.
4. Birinci fıkraya halel getirmeksizin, 14. madde uyarınca atanan yetkili; ihlalin tespit edildiği tarihten önceki beş yıllık süre içinde, aynı yasal yükümlülüğün ya da yasağın yerine getirilmemesine veya bu Kanun ya da diğer kanunlar uyarınca genel bir idari düzenleme ile ya da genel idari düzenleme uyarınca belirlenen benzer yükümlülüklerin ve yasakların yerine getirilmemesine dayanan iki önceki ihlalin tespit edilmiş olması ve önceki ihlallere ilişkin idari para cezalarının kesinleşmiş hâle gelmiş bulunması durumunda, altıncı fıkra uyarınca belirlenen idari para cezasını ceza tutarının %200’ü oranında artırır.
5. İkinci ve dördüncü fıkradan farklı olarak, söz konusu fıkralarda belirtilen kesinleşmiş cezalar, bu fıkralarda anılan ciddi ihlaller temelinde ve genel bir idari kararname ile (algemene maatregel van bestuur) öngörülen şekilde uygulanmış ise, bu fıkralardaki beş yıllık süre on yıl olarak uygulanır.
6. Bakanımız, ihlaller için idari para cezası tutarlarını belirleyen hükümleri tesis eder. Bu yasa uyarınca veya bu yasa kapsamında belirlenen bir hükmün ihlal edilmesi ve idari para cezası uygulanabilmesi halinde, Genel İdare Usul Kanunu (Algemene wet bestuursrecht) 5:53. maddesi uygulanır.
7. İdari yargılama usulüne ilişkin Genel Kanun'un (Algemene wet bestuursrecht) 8:69. maddesinden farklı olarak, istinaf veya temyiz aşamasındaki mahkeme, idari para cezası tutarını ilgili tarafın aleyhine olacak şekilde de değiştirebilir.

Madde 16

Bir idari para cezasının haksız yere uygulanmış olması durumunda, cezanın haksız olduğunun tespit edilmesinden itibaren altı hafta içinde ceza tutarı, hak sahibine iade edilmelidir.

Sonuç

Son olarak, Hollanda’da uygulandığı şekliyle Avrupa Birliği’nde görevlendirilen işçilerin çalışma koşulları hakkındaki iş şartları kanununu bir kez daha vurgulamak önemlidir. Bu kanun, görevlendirilen işçilerin çalışma koşullarını ve haklarının korunmasını düzenleyen önemli hükümler içermektedir. Kanun; ücretlendirme, tatiller, işverenin yükümlülükleri ve iş sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin prosedür hakkında şartlar getirmektedir.

Yasanın maddeleri, görevlendirilen işçilerin ve işverenlerinin yükümlülüklerini açıkça tanımlar ve adil ile eşit çalışma koşullarının sağlanmasını güvence altına alır. Yasa ayrıca, görevlendirilen işçilerin iş haklarını denetlemek ve bu hakların korunmasını sağlamak amacıyla Avrupa Birliği üye devletleri arasında bilgi paylaşımı ile idari iş birliği mekanizmaları öngörür.

Bununla birlikte, yasanın tam olarak anlaşılması ve uygulanması için orijinal metne başvurulması ve hukuk uzmanlarına danışılması tavsiye edilir. Avrupa Birliği’nde yer alan ülkelerden Hollanda’ya geçici olarak görevlendirilen işçilerin çalışma koşullarına ilişkin yasa, milliyetlerine ve görevlendirmenin yapıldığı yere bakılmaksızın tüm işçilerin iş haklarının korunmasında ve herkes için eşit koşulların güvence altına alınmasında önemli bir rol oynamaktadır.

Hollanda’da görevlendirilen işçilerin çalışma koşullarına ilişkin Hollanda mevzuatı hakkında sıkça sorulan sorular

Avrupa Birliği'nde görevlendirilen işçilerin çalışma koşulları hakkındaki Hollanda yasasının özü nedir?

Hollanda yasası (Wet arbeidsvoorwaarden gedetacheerde werknemers in de Europese Unie), diğer AB ülkelerinden işçilerini geçici olarak çalışmak üzere Hollanda'ya gönderen şirketler için kurallar ve şartlar belirler. Yasa, görevlendirilen işçilerin haklarını korumak ve iş gücü piyasasında eşit rekabet koşullarını sağlamak amacıyla çalışma koşullarını, ücretlendirmeyi ve diğer hususları düzenler.

Yasa hangi ana hatları kapsamaktadır?

Yasanın temel hükümleri; Hollanda standartlarıyla uyumlu asgari çalışma koşullarına ve ücrete uyulmasını, çalışma koşullarıyla ilgili bilgilerin ve belgelerin sağlanmasını ve bu koşulların ihlal edilmesi halinde sorumlu tutulma olanağını içerir.

Bu kanuna göre, çalışanlarını Hollanda'ya geçici olarak görevlendiren şirketler hangi belge ve bilgileri sağlamalıdır?

Hollanda'ya işçileri geçici olarak görevlendiren şirketler, görevlendirilen çalışanlar hakkında çalışma koşulları, ücretlendirme, sigortalar ve Hollanda’daki normların ve standartların yerine getirildiğini güvence altına alan diğer hususlar dahil olmak üzere bilgi sağlamakla yükümlüdür.

Kanuna uyumu sağlamak için hangi önlemler öngörülmüştür?

Mevzuata uyumu sağlamak amacıyla; iş yeri denetimleri, para cezaları ve işveren tarafından geçici olarak başka yere görevlendirilen çalışanların çalışma koşullarına ilişkin gereklilikleri ihlal eden şirketlere yönelik diğer idari önlemler dâhil olmak üzere çeşitli kontrol ve uygulama tedbirleri öngörülmüştür.

Bu kanuna göre, Hollanda'da görevlendirilen çalışanların hangi hakları vardır?

Hollanda'da görevlendirilen çalışanlar, yerel çalışanlarla karşılaştırılabilir asgari çalışma koşullarına ve ücretlendirmeye hak kazanırlar. Ayrıca, sosyal korumalarını ve iş yerindeki güvenliklerini garanti altına alan sosyal güvenlik ve diğer yan haklardan da yararlanma hakları bulunmaktadır.