Стаття 123
чиннаПерехідне право
Добровільне страхування на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering), яке на момент набрання чинності статтею 1.1, пунктами DD та GG Закону про запровадження та фінансування Закону про роботу та дохід відповідно до працездатності (Wet Invoering en financiering Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), припиняється на підставі статті 83b, пункт d, Закону про страхування на випадок непрацездатності, розглядається як добровільне страхування на підставі статті 18.
Якщо застосовується положення частини першої, за заявою добровільно застрахованої особи розмір денного заробітку, на підставі якого розраховується виплата за добровільним страхуванням, підлягає зміні, або ж добровільне страхування припиняється з моменту, зазначеного в частині першій. Стаття 21 застосовується за аналогією.
Заява, зазначена у частині другій, подається до UWV протягом трьох місяців після моменту, зазначеного у частині першій.
На відміну від статті 18, до добровільного страхування на підставі зазначеної статті не допускається особа, яка на підставі статті 81 Закону про страхування на випадок непрацездатності має бути допущена до добровільного страхування на підставі цього закону.
Для цілей застосування статті 18, частина перша, пункти «a» та «c», частина друга, пункт «a», та частина третя, а також статті 19, частина перша, пункти «a» та «c», та частина третя, пункт «a», під терміном «обов'язкове страхування» також розуміється: обов'язкове страхування на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering).
Для цілей застосування пункту п'ятого статті 18 під терміном «був застрахований» також розуміється: був застрахований на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering).
Для цілей застосування пункту шостого статті 18 під виразом «отримує виплату на підставі цього Закону» також розуміється: отримував виплату на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering).
Een vrijwillige verzekering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering die op het tijdstip waarop artikel 1.1, onderdelen DD en GG, van de Wet Invoering en financiering Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen in werking treden, op grond van artikel 83b, onderdeel d, van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering wordt beëindigd, wordt aangemerkt als een vrijwillige verzekering op grond van artikel 18.
Indien het eerste lid toepassing vindt, wordt op verzoek van de vrijwillig verzekerde de hoogte van het dagloon op grond waarvan de uitkering van de vrijwillige verzekering wordt berekend, gewijzigd dan wel wordt de vrijwillige verzekering beëindigd met ingang van het tijdstip, bedoeld in het eerste lid. Artikel 21 is van overeenkomstige toepassing.
Het verzoek, bedoeld in het tweede lid, wordt binnen drie maanden na het tijdstip, bedoeld in het eerste lid bij het UWV gedaan.
In afwijking van artikel 18 wordt tot de vrijwillige verzekering op grond van dat artikel niet toegelaten, de persoon die op grond van artikel 81 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering moet worden toegelaten tot de vrijwillige verzekering op grond van die wet.
Voor de toepassing van artikel 18, eerste lid, onderdelen a en c, tweede lid, onderdeel a, en derde lid, en artikel 19, eerste lid, onderdelen a en c, en derde lid, onderdeel a, wordt mede verstaan onder «verplichte verzekering»: verplichte verzekering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.
Voor de toepassing van artikel 18, vijfde lid, wordt mede verstaan onder «verzekerd is geweest»: verzekerd is geweest op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.
Voor de toepassing van artikel 18, zesde lid, wordt mede verstaan onder «een uitkering ontvangt op grond van deze wet»: een uitkering ontving op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.