Article 30
in forceTransitional and final provisions
The sick employee is obliged:
to perform suitable work if he is given the opportunity to do so;
to seek suitable employment to a sufficient extent; and
not to impose requirements in connection with work to be performed by him that hinder the acceptance or obtaining of suitable work.
If the employee who claims sickness benefit refuses to perform the work referred to in the first paragraph without a sound reason, the wages he would have received if he had performed this work shall be considered income as referred to in Article 31, first paragraph.
The Employee Insurance Agency (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) may oblige the employee referred to in the first paragraph to register as a job seeker and to have that registration renewed in a timely manner, if he is entitled to do so pursuant to Article 30b of the Work and Income (Implementation Structure) Act (Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen).
The Employee Insurance Agency (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen) and the expert designated by it for that purpose may issue instructions to the person to whom sickness benefit has been granted in the interest of treatment or recovery, or insofar as this arises from the task, referred to in Article 30 of the Work and Income (Implementation Structure) Act (Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen), for the preservation, restoration, and promotion of the possibility to perform work.
Suitable employment as referred to in the first paragraph shall, during the first period of six months in which a right to sickness benefit exists, be understood as employment that aligns with the employment from which the employee became ill. After this period of six months, all employment that is commensurate with the strengths and abilities of the employee shall be suitable, unless acceptance cannot be required of him for reasons of a physical, mental, or social nature. Employment based on an employment relationship as referred to in Chapter 2 or 3 of the Social Employment Act (Wet sociale werkvoorziening) or employment on the basis of which one is not considered an employee within the meaning of the Unemployment Act (Werkloosheidswet) shall not be regarded as suitable. Further rules regarding the concept of suitable employment shall be established by or pursuant to an Order in Council (algemene maatregel van bestuur), whereby it shall also be determined in what manner it is established whether employment aligns with the employment from which the employee became ill, as well as in which cases a period in which a right to benefit under the Unemployment Act exists shall be included in the determination of the period referred to in the first sentence.
De zieke werknemer is verplicht:
passende arbeid te verrichten indien hij daartoe in de gelegenheid wordt gesteld;
in voldoende mate te trachten passende arbeid te verkrijgen; en
geen eisen te stellen in verband met door hem te verrichten arbeid die het aanvaarden of verkrijgen van passende arbeid belemmeren.
Weigert de werknemer die aanspraak maakt op ziekengeld zonder deugdelijke grond de arbeid, bedoeld in het eerste lid, te verrichten, dan wordt het loon dat hij zou hebben ontvangen indien hij deze arbeid wel verricht had, beschouwd als inkomen als bedoeld in artikel 31, eerste lid.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen kan de in het eerste lid bedoelde werknemer verplichten zich als werkzoekende te laten registreren en die registratie tijdig te doen verlengen, indien hem daartoe het recht toekomt op grond van artikel 30b van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.
Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen en de door hem daartoe aangewezen deskundige kunnen degene aan wie ziekengeld is toegekend voorschriften geven in het belang van een behandeling of van genezing dan wel voorzover dit voortvloeit uit de taak, bedoeld in artikel 30 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, tot behoud, herstel en bevordering van de mogelijkheid tot het verrichten van arbeid.
Onder passende arbeid als bedoeld in het eerste lid wordt, gedurende de eerste periode van zes maanden waarin recht bestaat op ziekengeld, verstaan arbeid die aansluit bij de arbeid waaruit de werknemer ziek is geworden. Na deze periode van zes maanden is alle arbeid die voor de krachten en bekwaamheden van de werknemer is berekend, passend, tenzij aanvaarding om redenen van lichamelijke, geestelijke of sociale aard niet van hem kan worden gevergd. Niet als passend wordt beschouwd arbeid op grond van een dienstbetrekking als bedoeld in hoofdstuk 2 of 3 van de Wet sociale werkvoorziening of arbeid op grond waarvan men niet als werknemer in de zin van de Werkloosheidswet wordt aangemerkt. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld omtrent het begrip passende arbeid, waarbij tevens wordt bepaald op welke wijze wordt vastgesteld of arbeid aansluit bij de arbeid waaruit de werknemer ziek is geworden, alsmede in welke gevallen een periode waarin een recht op uitkering op grond van de Werkloosheidswet bestaat, wordt meegeteld bij de vaststelling van de periode, bedoeld in de eerste zin.